اسرار عبادات - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ١٨٤ - تعبير تجلى يكى از ظريف ترين تعبيرات فرهنگ اسلامى است

ربه للجبل [٦] در نهج البلاغه [٧] درباره قرآن آمده است , از زبان امام صادق درباره عظمت قرآن نقل كردند [٨] از زين العابدين درباره عزرائيل نقل شده كه بهترين و لطيف ترين تعبيرى است كه انسان را به ماوراء طبيعت مانوس و آشنا مى كند [٩] .

ما اگر خواستيم ببينيم به سر تلاوت قرآن رسيديم يا خير مشاهده كنيم ببينيم آيا متكلم را با جانمان زيارت كرده ايم يا خير . صاحب اين كلمات را با چشم دل ديده ايم يا نه . اگر صاحب اين كلمات را با چشم دل ديده ايم , به سر تلاوت قرآن رسيده ايم , وگرنه انسان ممكن است به احكامش برسد , انسان ممكن است با ادب تلاوت مؤدب بشود ولى ممكن است به سر تلاوت قرآن نرسد .

درباره تلاوت قرآن و عظمت مقام قرآن در جوامع روائى ما كتابى است كه مشتمل بر چندين باب است . مرحوم كلينى رضوان الله عليه در كتاب قيم كافى بحثى دارند بنام( فضل القرآن) آنگاه بابى است بنام( فضل حامل القرآن) كه انسانى كه حامل قرآن باشد با فرشتگان محشور خواهد بود . كسى كه قرآن را حمل كند نه مثل يهودى ها كه تورات بر آنها تحميل شد اما تورات را حمل نكردند . درباره يهود در سوره جمعه فرمود( : مثل الذين حملوا التوراة ثم لم يحملوها كمثل الحمار يحمل اسفارا ) [١٠] خطر يهود زدگى را در چند جاى اين سوره مى بينيم , كه مبادا آثار يهوديت در بين مسلمين رواج پيدا كند . فرمود شما با قرآن كارى نكنيد كه يهودى ها با توراتشان كردند . تورات را ما بر اينها تحميل كرديم , ولى اينها حمل نكردند , ما به اينها داديم اينها نگرفتند . فضل از آن كسى است كه قرآن را حمل مى كند , معانى اش را بفهمد , احكامش را عمل كند , به آدابش مؤدب باشد , به اسرارش هم پى ببرد . لذا اگر كسى با قرآن اين چنين رفتار