اسرار عبادات - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ١٨١ - سخن امام مجتبى در مورد امامت با محمد بن حنفيه
گفتار سيزدهم
وقتى انسان به فيض تلاوت قرآن نائل مى شود كه متكلم را در اين كلامش مشاهده كند , صاحب اين سخن را در متن سخن زيارت كند . على عليه السلام فرمود : فتجلى لهم سبحانه فى كتابه من غير ان يكونوا رآوه [١] . خداى سبحان در اين كتاب براى بندگانش تجلى كرد و اينها خدا را نمى بينند . آنگاه فرمود همه حقائق در قرآن كريم هست , جريان گذشته و آينده در قرآن كريم هست . قرآن را به سخن در بياوريد , از او سخن بگيريد , از او سؤال كنيد , ولى هرگز قرآن با شما سخن نمى گويد و لكن من هستم كه سخنگوى قرآن هستم و از زبان قرآن سخن مى گويم و معارف قرآن را مى دانم و براى شما بازگو مى كنم , و معناى تلاوت راستين را هم تبيين كرد , فرمود : خدا كه صاحب اين كتاب است در اين كتاب براى بندگانش تجلى كرد . همين مضمون با تعبير ديگر از امام صادق سلام الله عليه نقل شده است كه فرمود : لقد تجلى الله سبحانه تعالى لعباده فى كلامه و لكنهم لا يبصرون . خداى سبحان براى بندگانش در كلام و كتابش تجلى كرد ولى اينها آن خداى متجلى را نمى بينند , فقط حروفى را مى شنوند و الفاظى را اداء مى كنند .
امام ششم سلام الله عليه اين سخن را فرمود و آنقدر امام سلام الله عليه بعضى از آيات قرآن مثل( اياك نعبد ) يا( مالك يوم الدين ) را تكرار مى كرد كه
[١]نهج البلاغه , خطبه ١٤٧ .