اسرار عبادات - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ١٦١ - مرگ در حقيقت همان مرگ روح است

ادب مؤدب نموده است . فرمود : وقتى شاگردان , دوستان و اصحاب در مجلس درس تو حضور پيدا كردند كه احكام الهى را ياد بگيرند , بگو سلام عليكم . آنان كه اوساط محضرند سلام را از تو دريافت مى كنند و آنها كه جزء اوحدى از شركت كنندگان اند , سلام من را تحويل مى گيرند , كلام الله را تحويل مى گيرند , نه فقط كلام رسول الله را . تو به آنها سلام بكن , يا سلام مرا به آنها برسان .

معلوم مى شود كسانى كه در جلسه قرآن مى نشينند درجات گوناگونى دارند بعضى كلام رسول ( ص ) را مى شنوند و برخى كلام الله را تحويل مى گيرند , لذا امام سجاد ( ع ) مى فرمايد : اگر قرآن با من باشد من هرگز احساس ترس نمى كنم خواه همه مردم دنيا به مرگ ظاهرى بميرند , يا همه مردم دنيا به مرگ حقيقى , كه همان كفر است , بميرند , اگر همه كافر بشوند براى ما تفاوتى ندارد . ما از هيچ كس وحشت نداريم . چون انسان در نبرد با كافر چيزى را از دست نمى دهد كه جبران پذير نباشد . جز آن است كه از يك عالم محدودى به جهان ابد پر مى كشد ؟ اين كه نگرانى ندارد . اگر كسى از انتقال از عالم طبيعت به ماوراء طبيعت هراسى ندارد , از كفر جهانى هم هراسى ندارد .

سر عبادت آن است كه عابد معبود را در ضمير خود مشاهده كند و اين راه , راه محالى نيست , بلكه شرائط و آداب و احكامى دارد . براى اين كه تشخيص بدهيم آيا در ضمير ما جز معبود احدى هست يا خير روايتى كه گذشت , سند گويائى است . چه كنيم كه به اين جا برسيم ؟ انسان تا مى تواند مواظب چشم و گوشش باشد . مواظب باشد كه جز وظيفه شرعى چيزى در محل كار و اتاق كارش يافت نشود . در خانه هم بكوشد كه آنجا جاى غفلت نباشد .

مرحوم سيد عبدالحسين شرف الدين جبل عاملى رضوان الله تعالى عليه در كتاب شريف المراجعات در شرح حال بعضى از صحابه و بزرگان اين چنين نقل مى كند كه بعضى از اصحاب و بزرگان دينى و بزرگان علم و سير و سلوك , برنامه ها را در منزل تقسيم مى كردند . يعنى اعضاء خانواده در كل شبانه روز اين خانه را روشن نگاه مى داشتند . در شب اينطور نبود كه همه اعضاى