اسرار عبادات - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ١٢١ - روزه و ماه روزه از آن خداوند است

الان ؟ شما كه در حال خوابيدن هستيد , سربازان شما هم كه از شما دورند , در اين حال چه كسى شما را نجات مى دهد . فرمود( : الله) . بين سر من و اين لبه تيز شمشير تو يك قدرتى است كه نمى بينى . آن مشرك كه به اين حرف معتقد نبود پوزخند زد و همراه پوزخند شمشير را پائين آورد كه به حضرت آسيب برساند , خودش يك طرف و شمشيرش به طرفى ديگر افتاد . حضرت برخاستند و شمشير كشيدند فرمودند : من ينجيك . من به خدا معتقد بودم در خطر مى گفتم( الله) , تو به چه كسى معتقد هستى ؟ گفت : كن خير آخذ . من به كرامت تو تكيه مى كنم . تو يك انسان بزرگوارى هستى . فرمود : برخيز من از كشتن تو صرفنظر كردم . اين روحيه كرم البته در بزرگان از بشر و انسانهاى كامل است .

در خطبه شريفه شعبانيه تا آخر , سخن از اين نيست كه از خدا خانه و لوازم زندگى بخواهيد . خدا اينها را به ديگران هم مى دهد . اين همه كفار و منافقين را خداوند روزى مى دهد . اين همه درندگان را خدا روزى مى دهد . كدام مار و عقرب و درنده ايى را خدا بى روزى گذاشت تا ما براى روزى تلاش كنيم و از خدا روزى ظاهرى طلب كنيم . البته آن را هم بايد طلب كنيم خود را در رسيدن به او هم محتاج خدا مى دانيم و محتاجيم و حرفى در او نيست اما در ماه رمضان چه بخواهيم ؟ فرمود شما در اين ماه از اهل كرامت هستيد , يك انسان كريم از خدا چه مى خواهد .

وقتى امام سجاد سلام الله عليه به مكه مشرف شدند [١٤] , به حضرت عرض كردند شما در مدينه باغى داشتيد كه مامورين هيئت حاكمه اين باغ را از شما غصب كردند , الان عبدالملك خليفه از شام به مكه آمده است شما تظلم كنيد . برويد به عبدالملك بگوئيد كه باغ مرا در مدينه مامورين شما گرفتند , حق مسلم تان را بگيريد . حضرت فرمود : من در كنار خانه خدا از خدا دنيا نمى خواهم چه رسد بانكه از عبدالملك بخواهم .

انسان در هر جائى نبايد هر چيزى را از خدا بخواهد , اين زشت