اسرار عبادات - جوادی آملی، عبدالله - الصفحة ١١٣ - روح را هرگونه عادت بدهيم تربيت مى شود

او مى گويد( خدا) هنگام افطار خدا مى گويداى( بنده) . اگر خداى سبحان چيزى را به عظمت بستايد او را ديگر نمى شود با نافه آهو تشبيه كرد : فان المسك بعض دم الغزال . يك مقدار خونى در كنار پيكر آهو بسته مى شود و بصورت نافه و مشك ظهور مى كند , اين قابل قياس نيست با آن عطرى كه خداى سبحان از او تعريف مى كند .

امام صادق سلام الله عليه فرمود : نوم الصائم عبادة و صمته تسبيح و عمله متقبل و دعائه مستجاب [٣٨] . خواب انسان صائم عبادت است , روزه دار مادامى كه غيبت كسى نكرد مادامى كه به حيثيت كسى آسيب نرساند در ثواب خداست , و صمت او يعنى خاموش بودن , بى جا حرف نزدن , هر حرفى را نزدن , كمتر حرف زدن , گزيده گوى بودن , مواظب زبان و دهان بودن او تسبيح است . اينطور نيست كه ما مجاز باشيم اين دروازه دهان را باز كنيم هر چه خواستيم بگوئيم و اگر چند نفر كنار هم نشسته اند مبادا يك كسى با شيرين كارى خنده آن جمع را بعهده بگيرد كه او بگويد و ديگران را بخنداند و مضحكه ديگران شود . اميرالمؤمنين سلام الله عليه در آن نامه اى كه به پسرش امام حسن مرقوم فرمود چنين نوشت , [٣٩] : پسرم داستانهايى كه خنده دار است و گفتنش عده اى را مى خنداند نقل نكن , خود را سبك نكن , انسان مقامى بس عظيم دارد . نه تنها كارى نكن كه كسى بخندد , بلكه در يك جمعى كه نشسته اى سنگين باش تا تو را وسيله خنده قرار ندهند , كه تو كارى بكنى يا حرفى بزنى كه ديگران بخندند .

روح را هر جور عادت داديم تربيت مى شود , چرا به چيزهاى خوب عادت ندهيم ؟ چرا به ياد گرفتن علوم عادت ندهيم ؟ چرا به حل احكام , فهميدن آيات , آشنا شدن به مسائل سياست اسلامى عادت ندهيم ؟

عمل روزه دار قبول و دعاى روزه دار مستجاب است . انسان سعى كند در