٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص

فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ١٩٣ - قاعده« التعزير دون الحد» سيد محمد امين هاشمى

نزديكى با چهارپايان، (٢٨) كسى كه به زنش بگويد: تو را باكره نيافتم (٢٩)، تعزير دو نفرى كه همديگر را قذف كنند (٣٠)، قذف اهل ذمه (٣١)،ارتكاب جرم حدّى به وسيله نابالغ (٣٢)، خوردن نجاسات (٣٣)، توهين و افترا (٣٤)، دزدى (٣٥) ،دزدى از غنيمت و بيت‌المال (٣٦)، نبش قبر (كفن دزدى) (٣٧).

براى پرهيز از اطناب، به نمونه اى اكتفا مى‌كنيم.در مورد اجتماع زير يك لباس آمده است:

يُونُسُ عَنْ مُعَاوِيَةَ بْنِ عَمَّارٍ قَالَ: قُلْتُ لِأَبِي عَبْدِ اللَّهِ(ع): الْمَرْأَتَانِ تَنَامَانِ فِى ثَوْبٍ وَاحِدٍ. فَقَالَ: يُضْرَبَانِ. قَالَ: قُلْتُ: حَدّاً؟ قَالَ: لَا، قُلْتُ: الرَّجُلَانِ يَنَامَانِ فِى ثَوْبٍ وَاحِدٍ، فَقَالَ: يُضْرَبَانِ. قَالَ: قُلْتُ: الْحَدَّ؟ قَالَ: لا (٣٨)؛

معاوية بن عمار گويد: به امام صادق(ع) عرض كردم: دو زنى كه در زير يك لباس مى‌خوابند(حكمشان چيست؟) فرمودند: زده مى‌شوند. عرض كردم: حد؟ فرمودند: نه. عرض كردم: دو مردى كه زير يك لباس مى‌خوابند، چطور؟ فرمودند: زده مى‌شوند. عرض كردم: حد؟ فرمودند: نه.


(٢٨) عبد اللّه‌ بن جعفر حميرى، قرب الاسناد، مكتبة نينوى، تهران، بى تا، ص٥٠،باب اتيان البهائم: «لا رجم عليه و لاحد و لكن يعاقب عقوبة موجعة».
(٢٩) محدث نورى، مستدرك الوسائل، ج١٥، ص٤٤٤، باب من قال لأمراته: لم أجدك عذراء.
(٣٠) وسائل الشيعه، ج٢٨، ص٤٣٧، باب متقاذفين.
(٣١)همان ص٢٠٠، باب حكم اهل الذمة و نحوهم اذا قذفوا.
(٣٢) همان، ص٢٠، باب اشتراط البلوغ في وجوب الحد تاماً.
(٣٣) من لايحضره الفقيه، ج٤، ص٧١، باب الحدآكل الميتة و الدم و لحم الخنزير.
(٣٤)كافى، ج٧، ص٢٤٢، في رَجُلٍ دَعَا آخَرَ ابْنَ الْمَجْنُون.
(٣٥)تهذيب الاحكام، ج١٠، ص١١٤.
(٣٦) وسائل الشيعه، ج ٢٨، ص٢٨٩.
(٣٧)شيخ طوسى؛ استبصار، ١٣٩٠ق، ج٤، دار الكتب الإسلامية، تهران، ص٢٤٦.
(٣٨) تهذيب الأحكام، ج١٠، ص٤٠، باب حدود الزنا.