فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ١٦٩ - جدال تعبد و تعقل در فهم شريعت (٤) مسعود امامى

قرآن كريم و سيره و سنّت اولياى دين(ع) مؤيّد اين اصل مسلّم عقلى است. بررسى دلايل نقلى در اين زمينه مجالى واسع مى‌طلبد كه از رسالت اين نوشتار خارج است.

در اينجا فقط به نمونه‌اى از آيات قرآن كريم در اين زمينه اشاره مى‌شود:

{و ما على الرسول إلاّ البلاغ } ؛ (٧٧)

و بر پيامبر چيزى جز ابلاغ پيام الهى نيست».

{فإنّما عليك البلاغ و علينا الحساب } ؛ (٧٨)

تو فقط مأمور ابلاغ هستى و حساب آنها بر ماست».

{فهل على الرسول إلاّ البلاغ المبين } ؛ (٧٩)

آيا وظيفه‌اى بر پيامبر جز ابلاغ آشكار پيام الهى هست؟»

ـ { والّذين اتّخذوا من دونه اولياء اللّه‌ حفيظ عليهم و ما أنت عليهم بوكيل } ؛ (٨٠)

كسانى كه غير خدا را ولىّ خود انتخاب كردند، خداوند حساب همه اعمال آنها را نگه مى‌دارد و تو مأمور نيستى كه آنان را مجبور به قبول حق كنى.

{فإن اعرضوا فما أرسلناك عليهم حفيظاً إن عليك إلاّ البلاغ } ؛ (٨١)

و اگر روى گردان شوند، ما تو را حافظ آنان (و مأمور اجبارشان) قرار نداده‌ايم؛ وظيفه تو تنها ابلاغ رسالت است».

{فذكّر إنّما أنت مذكّر لست عليهم بمصيطر } ؛ (٨٢)

پس تذكر ده كه تو فقط تذكر دهنده‌اى. تو سلطه گر بر آنان نيستى كه (برايمان) مجبورشان كنى».