فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٤٦ - جزئيت و بلند خواندن بسمله
حاكم گفته است: اين حديث به دليل اينكه راويانش در صحيح مسلم و بخارى وجود دارند، صحيح است ؛ هر چند خود روايت را مسلم و بخارى نقل نكردهاند. ذهبى هم در تلخيصش اين حديث را تأييد كرده است. (١٥)
دليل ششم: حاكم از قتاده روايت كرده است:
از انس بن مالك سؤال شد كه قرائت رسول اللّه چگونه بود؟ در پاسخ گفت: با مدّ مىخواند. آن گاه بسم اللّه الرحمن الرحيم را قرائت كرد و الرحيم را با مدّ خواند. (١٦)
ذهبى اين حديث را در تلخيصش، تأييد كرده است.
دليل هفتم: حاكم از ابن جريج، از پدرش از سعيد بن جبير، از ابن عباس در مورد اين سخن خدا: «ولقد آتيناك سبعاً من المثاني»، روايت كرده است:
فاتحة الكتاب عبارت است از: بسم اللّه الرحمن الرحيم ، الحمد للّه ربّ العالمين، و سوره را خواند. ابن جريج گفت: به پدرم گفتم: آيا سعيد از ابن عباس خبرى برايت نقل كرد كه: بسم اللّه الرحمن الرحيم آيه است؟ گفت: آرى.
حاكم گفته است: اين حديث، صحيح است، ولى مسلم و بخارى متن آن را نقل نكردهاند و تمام روايات مربوط به اين موضوع در كتاب صلات است. (١٧)
دليل هشتم: ثعلبى با سند خود از ابوهريره نقل كرده است:
باپيامبر(ص) در مسجد بودم كه مردى وارد شد تا نماز بخواند. نمازش را شروع كرد و گفت: اعوذ باللّه من الشيطان الرجيم. سپس گفت: الحمد للّه
(١٥) همان.
(١٦) همان، ج٢، ص٢٣٣.
(١٧) المستدرك على الصحيحين، ج١، ص ٥٥١، تفسير سوره فاتحه.