فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٤٥ - جزئيت و بلند خواندن بسمله

يك آيه، صراط الذين انعمت عليهم غير المغضوب عليهم ولاالضّآلين را يك آيه به شمار آورد. (١٢)

اين روايت به صراحت دلالت دارد كه بسمله جزء سوره است.

دليل سوم: حاكم از امّ سلمه روايت كرده است:

رسول خدا(ص) در نماز، بسم اللّه‌ الرحمن الرحيم را قرائت كرد و آن را يك آيه به شمار آورد. الحمد للّه‌ ربّ العالمين را دومين آيه، الرحمن الرحيم را سومين آيه، مالك يوم الدين را چهارمين آيه به شمار آورد و همچنين إيّاك نعبد و إيّاك نستعين را قرائت كرد و پنج انگشت دست خود را جمع كرد (١٣).

دليل چهارم: حاكم از امّ سلمه روايت كرده است:

پيامبر(ص) بسم اللّه‌ الرحمن الرحيم و الحمدللّه‌ ربّ العالمين را در نماز قرائت و آنها را كلمه به كلمه ادا مى‌كرد.

حاكم گفته است: اين حديث به دليل اينكه راويانش در صحيح مسلم و بخارى وجود دارند، صحيح است؛ هر چند خود روايت را مسلم و بخارى نقل نكرده‌اند. ذهبى هم در تلخيصش آن را تأييد كرده است. (١٤)

دليل پنجم: حاكم از نعيم مجمر روايت كرده است:

پشت سر ابوهريره نماز مى‌خواندم و شنيدم كه او بسم اللّه‌ الرحمن الرحيم آن گاه سوره حمد را تلاوت كرد تا رسيد به ولاالضّآلين و گفت: آمّين، و مردم گفتند: آمّين و به هنگام سجده مى‌گفت: اللّه‌ اكبر و وقتى سلام داد، گفت: قسم به آنكه جانم به دست اوست، نماز من شبيه‌ترين نمازها به نماز پيامبر است.