فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٤٨ - جزئيت و بلند خواندن بسمله
إحدى آياتها؛ (٢١)
رسول خدا(ص) فرمود: هرگاه سوره حمد را خوانديد، بسم اللّه الرحمن الرحيم را قرائت كنيد كه اين سوره، امّ القرآن و امّ الكتاب و سبع مثانى است و بسم اللّه الرحمن الرحيم يكى از آيات آن است.
دليل دوازدهم: طبرانى در المعجم الاوسط ودار قطنى و بيهقى از نافع روايت كردهاند:
عمر هرگاه نماز مىخواند، آن را با بسم اللّه الرحمن الرحيم در سوره أمّ القرآن و سورهاى كه پس از آن مىخواند، شروع مىكرد و ياد آور مىشد كه او آن را از رسول خدا(ص) شنيده است. (٢٢)
دليل سيزدهم: ابو داود، ترمذى، دارقطنى و بيهقى از ابن عباس روايت كردهاند كه:« رسول خدا نمازش را با بسم اللّه الرحمن الرحيم آغاز مىكرد». (٢٣)
دليل چهاردهم: دارقطنى و بيهقى از ابوهريره نقل كردهاند:
هرگاه پيامبر نماز مىخواند ـ درحال امامت جماعت ـ، نمازش را با بسم اللّه الرحمن الرحيم شروع مىكرد. ابو هريره گفت: بسم اللّه الرحمن الرحيم آيهاى از كتاب خداست. اگر خواستيد فاتحة القرآن را بخوانيد، بدانيد كه بسمله آيه هفتم است. (٢٤)
دليل پانزدهم: بيهقى در شعب الايمان از ابن عمر روايت كرده است:
او بسم اللّه الرحمن الرحيم را در نماز قرائت مىكرد. آن گاه كه سوره تمام
(٢١) الدر المنثور، ج١، ص ١١؛ السنن الكبرى، ج٢، ص ٤٥.
(٢٢) المعجم الاوسط، ج١، ص ٢٥٧؛ السنن الكبرى، ج٢، ص ٤٨؛ مجمع الزوائد، ج٢، ص ١٠٩.
(٢٣) سنن ترمذى، ج١، ص ١٥٥، ح٢٤٥؛ سنن دارقطنى، ج١، ص ٣٠٣؛ السنن الكبرى، ج٢، ص ٤٧.
(٢٤) السنن الكبرى، ج٢، ص ٤٧؛ سنن دارقطنى، ج١، ص ٣٠٥.