فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٥٠ - جزئيت و بلند خواندن بسمله

٢. طبرى از ابن سيرين روايت كرده است:« از ابن مسعود در باره سبع مثانى سؤال شد، گفت: فاتحة الكتاب است». (٢٨)

٣. طبرى از حسن بصرى در مورد آيه: «ولقد آتيناك سبعاً من المثاني» روايت كرده: «مراد از سبع مثانى، فاتحة الكتاب است».

همچنين طبرى از سعيد بن جبير از ابن عباس روايت كرده است: «مراد از سبع مثانى، فاتحة الكتاب است».

٤. طبرى از ابى فاخته در مورد آيه «ولقد آتيناك سبعاً من المثانى و القرآن العظيم» روايت كرده كه گفت: «مراد از سبع مثانى، فاتحة الكتاب است (٢٩)».

٥. طبرى از ابى العاليه در مورد آيه:«و لقد آتيناك سبعاً من المثاني» روايت كرده است:

فاتحة الكتاب داراى هفت آيه است. به ربيع گفتم: آنها مى‌گويند كه مراد از هفت، هفت سوره طولانى‌تر قرآن است. گفت: اين آيه وقتى نازل شد كه هنوز چيزى از آن سوره‌هاى طولانى قرآن نازل نشده بود.

٦. طبرى از ابى العاليه روايت كرده كه گفت:

مراد از سبع مثانى، فاتحة الكتاب است و به اين دليل فاتحة الكتاب، مثانى ناميده شده كه در قرائت قرآن اين سوره دو بار خوانده مى‌شود. به ابى العاليه گفته شد: ضحاك بن مزاحم مى‌گويد: مراد از سبع مثانى، هفت سوره بلند قرآن است. گفت: اين سوره به عنوان سبع مثانى هنگامى نازل شد كه هنوز چيزى از هفت سوره بلند قرآن نازل نشده بود.

٧. طبرى از عبداللّه‌ بن عبيد بن عمير نقل كرده است:«مراد از سبع مثانى، فاتحة الكتاب است».