يا تمام آياتش بايد بلند خوانده شود. اما اينكه برخى آيات آن آهسته و برخى ديگر بلند قرائت شود، در هيچ يك از سوره‌هاى قرآن چنين نيست. بنابراين بلند قرائت كردن بسمله در نمازهاى جهرى، مشروع است. (٦٢)

امامان اهل بيت(ع) و بلند خواندن بسمله

روايات بسيارى از امامان اهل بيت(ع) در مورد بلند قرائت كردن بسمله وارد شده است و سيره امام على(ع) و امامان بعد از او، بلند قرائت كردن بسمله بوده است. اينگ گزيده‌اى از اين روايات را در اينجا ذكر مى‌كنيم:

١٨. شيخ ابوالفتوح رازى در تفسيرش، از امام رضا(ع) از پدرش، از امام صادق(ع) روايت كرده است:

اجتمع آل محمد(ص) على الجهر ببسم اللّه‌ الرحمن الرحيم؛ (٦٣)

آل محمد(ص) بر بلند قرائت كردن بسم اللّه‌ الرحمن الرحيم، اتفاق دارند.

١٩. على بن ابراهيم در تفسيرش با سند خويش از ابن اذينه روايت كرده است:

قال ابو عبداللّه‌(ع): بسم اللّه‌ الرحمن الرحيم أحق ما جهر به و هي الآية التي قال اللّه‌ عزّوجلّ: و إذا ذكرت ربك في القرآن وحده ولّوا على أدبارهم نفوراً؛ (٦٤)

امام صادق(ع) فرمود: بسم اللّه‌ الرحمن الرحيم سزاوارترين آيه به بلند قرائت كردن است و اين آيه، آيه‌اى است كه خداوند عزّوجلّ فرمود: و چون تو در قرآن خدايت را به يگانگى ياد كنى، آنان روى گردانيده، و گريزان مى‌شوند.

(٦٢)التفسير الكبير، ج١، ص٢٠٤.
(٦٣)روض الجنان، ج١، ص ٥٠؛ مستدرك الوسائل، ج٤، ص ١٨٩، ح٤٤٥٦.
(٦٤) سوره اسراء، آيه ٤٦؛ تفسير قمى، ج١، ص ٢٨.