اين روايت دلالت بر تملك مالى دارد كه مالكى براى آن نمى‌شناسيم. البته بعيد نيست مراد از اين روايت مالى باشد كه اصلاً صاحبى براى آن شناخته شده نيست؛ مثل مالى كه صاحبان آن از بين رفته‌اند، نه مالى كه مالك آن مجهول است يا مالى كه لقطه است.

به علاوه، نمى‌توان اين روايت را به اطلاق مقدمات حكمت شامل مال مجهول المالك و لقطه دانست؛ زيرا روايت در صدد بيان حكم مال نيست تا بتوان به اطلاق آن تمسك كرد، بلكه در صدد بيان فوايد و درآمدهايى است كه خمس دارند و به همين جهت در روايت آمده است كه يكى از اين فوايد، آن مالى است كه به دست آمده و صاحبى براى آن شناخته نشده است. اما اينكه اين فايده و ملكيت، چه زمانى تحقق مى‌يابد، روايت درصدد بيان آن نيست تا بتوان به اطلاق آن تمسك كرد.