كسى كه در ماه رمضان شب يا روز آن زنا كند، به جهت شكستن حرمت آن، افزون بر حد مجازات مى‌شود و همين حكم در مورد كسى كه در زمان يا مكان شريفى مرتكب جرمى شود، جارى است. (٧٠)

در ذيل اين بحث، مسئله بى‌حرمتى به كعبه مطرح مى‌شود كه كمتر فقيهى درباره آن بحث كرده است. علت توجه ما به اين فرع، اين است كه در روايات مجازات بى‌حرمتى به كعبه «قتل» است و اگر اين مجازات تعزيرى باشد، قاعده التعزير دون‌الحد نقض يا حداقل استثنا شمرده مى‌شود؛ زيرا مجازات قتل از بسيارى از مجازات‌هاى حدى مانند، قذف، شرب خمر و زنا شديدتر و همپايه برخى مجازات‌هاى حدى‌ديگر چون لواط است. در اين مسئله سه روايت صادر شده است كه به ذكر يك نمونه بسنده مى‌كنيم:

١. عَنْ عَلِيِّ بنِ إِبرَاهِيم عَنِ الْعَبَّاسِ بْنِ مَعْرُوفٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي نَجْرَانَ عَنْ حَمَّادِ بْنِ عُثْمَانَ عَنْ عَبْدِ الرَّحِيمِ الْقَصِيرِ عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ(ع) ـ فِي حَدِيثِ الْإِسْلَامِ وَ الْإِيمَانِ ـ قَالَ: وَ كَانَ بِمَنْزِلَةِ مَنْ دَخَلَ الْحَرَمَ ثُمَّ دَخَلَ الْكَعْبَةَ وَ أَحْدَثَ فِي الْكَعْبَةِ حَدَثاً فَأُخْرِجَ عَنِ الْكَعْبَةِ وَ عَنِ الْحَرَمِ فَضُرِبَتْ عُنُقُهُ وَ صَارَ إِلَى النَّار؛ (٧١)

عبدالرحيم قصير از امام صادق(ع) نقل كردند :... چنين كسى مانند شخصى است كه وارد مسجدالحرام و سپس داخل كعبه مى‌شود و آنجا را آلوده كند. او از آنجا بيرون آورده شده، گردنش زده مى‌شود و وارد آتش مى‌شود.

(٧٠) شرايع الاسلام، ج٤، ص١٤٦.
(٧١) وسائل الشيعه، ج٢٨، ص٣٦٩، ح٣.