فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٥٢ - جزئيت و بلند خواندن بسمله

مورد آن فرموده است: ولقد آتيناك سبعاً من المثاني و القرآن العظيم ؛ همان سوره‌اى كه به من عطا شده است.

حاكم اين روايت را در مستدرك نقل كرده و گفته كه اين حديث به دليل آنكه راويانش در صحيح مسلم وجود دارند، صحيح است، هر چند مسلم و بخارى آن را نقل نكرده‌اند. (٣١)

١٠. طبرى از ابو هريره، از رسول خدا نقل كرده است:

هي أم القرآن و هي فاتحة الكتاب و هي السبع المثاني؛ (٣٢)

آن سوره، امّ القرآن و فاتحة الكتاب و سبع مثانى است.

١١. طبرى، از ابو هريره، از پيامبر(ص) در مورد فاتحة الكتاب روايت كرده است:

هي فاتحة الكتاب و هي السبع المثاني و القرآن العظيم؛ (٣٣)

آن، فاتحة الكتاب و سبع مثانى و قرآن عظيم است.

روايات دسته دوم: اين روايات، سبع مثانى را به فاتحة الكتاب تفسير كرده و بسمله را اولين آيه آن به شمار آورده‌است:

١٢. ابن جرير، ابى منذر، طبرانى، ابن مردويه، حاكم ـ كه آن را صحيح دانسته ـ و بيهقى در سننش از ابن عباس نقل كرده‌اند:

از او در مورد سبع مثانى سؤال شد، گفت: مراد از سبع مثانى، فاتحة الكتاب است كه خداوند آن را براى امت محمد استثنا كرده و آن را با تعبير أمّ الكتاب، بالا برده و آن را براى اين امت ذخيره كرد تا اينكه آن را آشكار ساخت و قبل از