في الرجل المؤمن يتزوّج اليهودية و النصرانيّة، فقال(ع): «إذا أصاب المسلمة فما يصنع باليهوديّة و النصرانيّة؟ فقلت له: يكون له فيها الهوى، قال: إن فعل فليمنعها من شرب الخمر و أكل لحم الخنزير و اعلم أنّ عليه فى دينه غضاضة؛ (٥)

معاوية بن وهب مى‌گويد: از امام صادق(ع) در باره مرد مؤمنى كه با زن يهودى يا نصرانى ازدواج كرده، پرسيدم. حضرت در پاسخ فرمودند: وقتى به زن مسلمان دست يافت [ازدواج كرد] با زن يهودى و نصرانى چه كار دارد؟گفتم: عشق او را دردل دارد. فرمودند: در اين صورت بايد آن زن را از نوشيدن شراب و خوردن گوشت خوك باز دارد. بدان كه در دين آن مرد نقصانى است.

روايات ديگرى نيز وجود دارد كه بر اساس آنها ازدواج با زن يهودى و نصرانى بعد از ازدواج با زن مسلمان جايز نيست؛ ولى ازدواج با زن مسلمان پس از ازدواج با زن يهودى يا نصرانى جايز است، همان گونه كه ازدواج با زن يهودى بعد از ازدواج با زن نصرانى اشكالى ندارد. (٦)

دليلى را نيافتيم اجازه داده باشد زن مسلمانى همسر مردى از اهل كتاب باشد، مگر در صورتى كه هر دو از اهل كتاب باشند، سپس زن مسلمان شود. البته مدرك اين حكم روايتى (٧) است كه سندش صحيح نيست؛ علاوه بر اين كه با روايات ديگر نيز مانند صحيحه محمد بن ابى نصر (٨) و صحيحه عبداللّه‌ بن سنان (٩) تعارض دارد.

به هر حال اگر ازدواج ابتدايى با اهل كتاب جايز باشد، به طريق اَولى در صورتى كه شوهر مسلمان شود، زوجيت زن كتابى باقى مى‌ماند. همچنين اگر زن مسلمانى مرتد شود و دوباره دين شوهر اهل كتابش را بپذيرد بر زوجيتش باقى‌مى‌ماند. دليل اين حكم، تعدّى عرفى است. البته در باره مجوسى روايتى وجود دارد كه مطابق آن مجوسى به مشرك ملحق مى‌شود. پس اگر مرد مجوسى اسلام بياورد ولى زن همچنان مجوسى باقى بماند نكاح آن دو تا پايان عدّه باقى است واگر قبل از تمام شدن عدّه هر دو مسلمان شوند نكاح آن دو باقى

(٥) وسائل الشيعه، ج٢٠، باب ٢ از ابواب ما يحرم بالكفر، ص٥٣٦، ح١.
(٦) همان، باب ٧ و٨ از ابواب مايحرم بالكفر، ص٥٤٤ و ٥٤٥.
(٧) همان، باب٩ از ابواب ما يحرم بالكفر، ص٥٤٦ ـ ٥٤٩، ح١ و ٥.
(٨) همان، باب٥ از ابواب ما يحرم بالكفر، ص٥٤٢، ح٥.
(٩) همان، باب٩ از ابواب ما يحرم بالكفر، ص٥٤٧، ح٤.