فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٥٦ - قلمرو قاعده درءُ رضا استادى
ميرزاى قمى در بخش ديات كتاب جامع الشتات ضمن سؤال و جوابى مىنويسد:
و هرگاه آنها را در شب طلبيده باشد و از خانه بيرون برده بدون اينكه خود خواهش اين معنى كرده بوده است و بعد از آن ايشان را در خانه زيد كشته يافتهاند پس اين از فروع آن مسأله مشهور است كه علما فتوى دادهاند كه: هرگاه كسى در شب كسى را بخواند و از خانه خودش بيرون برد ضامن او است تا او را به خانه برگرداند و اين مسأله فى الجمله اجماعى علما است چنانكه جمعى دعوى كردهاند... پس مىگوييم كه: يا اين است كه آن شخص را كه بيرون برده از خانه مفقود الخبر شده و موت و حيات او معلوم نيست يا مفقود الخبر نيست...
و اما هرگاه او را بيابند ميت پس يا اين است كه معلوم است كه او را كشتهاند يا مشكوكٌ فيه است يا معلوم است كه به مرگ خدايى مرده است.
پس اگر معلوم است كه او را كشتهاند پس اگر آنكه او را بيرون برده اقرار كند به قتل او يا به بينه ثابت شود او را قصاص مىكنند بلاخلاف ظاهرى