٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص

فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٤٢ - پيوند اعضا

چيزى نداشته باشد تا با آن استنجا كند يا تطهير نمايد و دلالت مى‌كند بر اينكه اجراى حدّ، مساوى با ايجاد اين حالت در اوست.

روايات وارد شده دراين زمينه فراوان است و فراوانى آنها سبب مى‌شود ظهور اين روايات در برداشت ما تقويت شود.

ج) روايت محمد بن سنان از امام رضا(ع) كه ضمن نامه‌اى در باره علت برخى احكام به وى، چنين نوشته است:

و علّة قطع اليمين من السارق لانّه يباشر الأشياء غالباً بيمينه و هي أفضل أعضائه و أنفعها له، فجعل قطعها نكالاً و عبرةً للخلق لئلا يبتغوا أخذ الاموال من غير حلّها؛

علت بريدن دست راست دزد اين است كه در بيشتر موارد، كارها را با دست راست انجام مى‌دهد و دست راست برترين و سودمندترين اعضا است، و خداوند بريدن آن را مايه عبرت ديگران قرار داده تا به فكر سرقت اموال مردم نيفتند. (٦٣)

كيفيت دلالت: عبارت «و هى أفضل أعضائه وأنفعها له» ظهور در اين دارد كه بريدن دست دزد به جهت محروم نمودن وى از منافع اين عضو برتر است؛ چنان كه جمله «فجعل قطعها نكالاً و عبرةً للخلق» در صورتى محقق مى‌شود كه همچنان اثر بريدن دست باقى باشد تا مايه عبرت ديگران باشد و گرنه مايه عبرت نخواهد بود و تنها براى خصوص كسانى كه در هنگام بريدن دست دزد حاضر بوده‌اند يا اين داستان برايشان نقل شده، عبرت‌انگيز خواهد بود ولى براى همه كسانى كه با وى رفت و آمد دارند، مايه عبرت نخواهد بود.

نتيجه: دلالت روايات بر اينكه حقيقت حدّ سرقت، بدون دست يا پا بودن دزد است، بسى روشن است. حكم محاربه بسان سرقت است و نيازمند بحث جداگانه نيست.


(٦٣) همان، باب ١ از ابواب حد سرقت، ص ٤٨١، ح ٢.