٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص

فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ١٦٦ - نسخه خطى رساله جهاديه ميرزا ابوالقاسم قائم مقام فراهانى

وجوب تغسيل و تكفين و تحنيط و شستن نجاست خون يا غير خون از بدن او، و خلع نمى‌شود از او مگر پوستين و موزه و آنچه در ابقاى آن ،ورثه را ضرر عظيم رسد، و دفن مى‌شود با لباس خود، خواه شامل جميع بدن باشد يا نباشد، حرير باشد يا غير حرير، ساتر باشد يا غير ساتر، قاتل او مسلم باشد يا كافر، عمداً به قتل رسد يا خطأً، به سلاح غير كشته شود يا به ردّ سلاح خود، با افتادن از اسب يا كوه، يا به فرو رفتن به چاه يا صدمه و لطمه ديگر از قبيل غرق و حرق و مانند آن «و في جميع الأقسام يحشرون في زمرة الشهداء مع النبي(ص) و يثبت لهم في الآخرة ـ مع خلوص النيّة ـ ما أعدّ الله للشهداء مِن الدرجات الرفيعة، والْمراتب الْعالية، والْمساكن الطيّبة، والْحياة الدائمة، والرضوان الذي هو أعلى مِن كلّ مكرمة» بر هر كه متصف است به صفت اسلام و مصمم است به طاعت نبى و امام(ع)، واجب است كه در جهاد مشركين متابعت پادشاه اسلام كند، و بر همگى چه حاضر و چه غايب لازم است كه شدّ رحال كنند و تهيه اسباب قتال نمايند. از هر سو به جانب سلطان پويند و آن حضرت را با آواز بلند گويند كه: جانهاى ما فداى جان تو باد. اگر در مهمى از قتال فرمان دهد، به اطاعتش شتابند و اگر ايشان را به جهاد طلبد، به شوق خدمتش، سر از پا نشناسند. اگر خود به جنگ رود در ركابش روان شوند و خدمتش از دل و جان نمايند. اطراف او را چون دايره به گرْد مركز احاطه كنند، و بر دوْر او چون هاله به گرد قمر حلقه زنند، چه مردم مانند خيمه‌اند و او به سان ستون خيمه. در استقامت ستون مستقيم است و در تمايل آن متمايل و نيز سپاه را منزلت ترازوست و پادشاه را منزلت شاهين و ترازو بدون شاهين، از كار افتد. اگر مردم اراده كار مهم نمايند از او اجازت طلبند و اگر گروهى را كارى از جهاد فرمان دهد، از ايشان اطاعت كنند. اگر