عقد صلح در ميان عقود شناخته شده داراى امتيازات و ويژگيهاى منحصر به فردى است كه به اين عقد، جايگاه مهم و والايى را بخشيده است. از سويى، عقدى مستقل و اصيل مى‌باشد كه در احكام و شرايط تابع هيچ يك از عقود ديگر نيست. از سوى ديگر، اين عقد مى‌تواند نتايج و ثمرات بيشتر عقود و ايقاعات شناخته شده، يا حتى قراردادهاى نو پيدايى را كه تحت هيچ يك از عقود معين جاى نمى‌گيرند، به بار آورد. اين گستردگى و توسعه منحصر به عقد صلح مى‌باشد، و عقود ديگراز آن بى بهره‌اند.

بيشتر فقها امتياز سومى را نيز براى عقد صلح باور دارند، و آن اين است كه اين عقد مى‌تواند در مواردى كه هيچ گونه پيشينه خصومت و نزاع و يا احتمال آن وجود ندارد، جارى گردد.

به عبارت ديگر: اين عقد علاوه بر جايگاه اصلى خويش كه همان مواردى است كه براى آشتى و رفع نزاع و اختلاف ميان دو طرف عقد جريان مى‌يابد، در معاملات و قراردادهاى