اين روايات و مانند آنها به روشنى دلالت مى‌كنند كه آنچه در باب اختلاط نسب‌ها ممنوع است، مخلوط شدن آبهاى مردان و نزديكى با زن قبل از پاك شدن رحم او از آب ديگرى است.

عدّه، راهى براى حاصل شدن اين استبرا است.

بعد از آنكه رحم يا تخمدان يا تخمك، عضو بدن فرد جديد شد و از خون او تغذيه كرد و حيات يافت، منى يا تخمك‌هاى به وجود آمده، از فرد جديد و آب او خواهد بود لذا هيچ اشكالى در ميان نيست و در آن اختلاط آبها و نسب‌ها وجود ندارد.

از اين مطالب روشن شد هيچ دليلى بر بند هشتم مصوّبه مجمع فقه اسلامى در كنگره ششم وجود ندارد كه گفته‌اند: «از آنجا كه بيضه و تخمدان حامل ويژگى‌هاى وراثتى فرد اوّل ـ حتى پس از انتقال به فرد جديد ـ هستند كاشتن آنها شرعاً حرام است.»

اشكال سخن فوق اين است كه دليلى بر حرمت حمل صفات وراثتى شخص وجود ندارد. آيا استفاده از برخى داروها و غذاها اگر سبب به وجود آمدن اين صفات و تغيير كردن صفات قبلى انسان شود حرام است؟

مسأله سوم: آيا برداشتن عضو بدن شخص مرده براى پيوند جايز است؟ شرط چنين كارى چيست؟

جواب: جسد ميت مؤمن مانند زنده او احترام دارد و بايد تكريم شود. روايات مستفيض معتبرى وجود دارد بر اينكه احترام مرده انسان مانند احترام زنده اوست. در صحيحه عبداللّه بن سنان و عبدالله بن مسكان از امام صادق(ع) در باره مردى كه سرميت را بريده آمده است:

عليه الديّة؛ لأنّ حرمته ميّتاً كحرمته و هو حىّ؛ (٢٧)

بايد ديه بپردازد؛ زيرا ميت مؤمن بسان زنده او محترم است.

(٢٧) همان، ج١٩، باب ٢٤ از ابواب ديات اعضا، ص ٢٤٨ و ٢٤٩، ح ٤ و ٦.