فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٢٨ - پيوند اعضا

نقل كرده است:

ليس على رجل طلاق فيما لايملك، ولا عتاق فيما لايملك و لا بيع فيما لايملك. (٤٤)

بيهقى در سنن خود به اسنادش از عمروبن شعيب از پدرش از جدش از پيامبر(ص) نقل كرده است:

ليس على الرجل طلاق فيما لايملك، و لا بيع فيما لايملك، و لاعتق فيما لا يملك. (٤٥)

نسايى در سنن خود به اسناد خود از عمروبن شعيب از پدرش از جدش از رسول خدا(ص) نقل كرده است:

ليس على رجل بيع فيما لايملك. (٤٦)

نيز در مسند احمد به اسناد خود از عمرو از پدرش از جدش از رسول گرامى اسلام(ص) نقل شده است:

لايجوز طلاق ولابيع ولاعتق ولا وفاء نذر فيما لايملك. (٤٧)

ظاهراً اين روايات در واقع با يك مضمون است كه عمروبن شعيب از پدرش از جدش از پيامبر اكرم(ص) نقل كرده و اختلاف لفظ از باب نقل به معنا است ؛ چنان كه اكتفاى برخى محدّثين به برخى مواضع روايت به جهت اختصار و تقطيع بوده كه براساس مقتضاى حال صورت گرفته است.

در روايت دو قرينه وجود دارد كه نشان مى‌دهد كسى در آن مورد نظر است كه پيش از مالك شدن چيزى، بخواهد آن را بفروشد:

قرينه نخست: تعبير «ليس على الرجل...» وقتى مناسب است كه وقوع بيع براى او