موجود در متون فقهى است به علاوه عناوين جديد كه مورد ابتلاى عموم مكلّفين فارسى زبان است؛ اگر چه در متون فقهى گذشته نيامده باشد.
چهار ـ مستند بودن مطالب ارائه شده كه امكان پژوهش بيشتر و عميقتر را براى خواننده پژوهشگر فراهم مىكند.
پنج ـ روان و ساده بودن مطالب در عين علمى و متقن بودن آنها.
شش ـ دربر داشتن مهمترين اطلاعات فقهى مربوط به هر مدخل در عين رعايت اختصار.
مشكلات كار:
نگاشتن فرهنگى در باره فقه شيعه براى نخستين بار، كارى بس دشوار و طاقت فرسا است. فرهنگ فقه افزون بر مشكلات عمومى فرهنگ نويسى، با مشكلاتى ويژه نيز روبرو بوده است كه چه بسا به طور ناخواسته، كاستىهايى را در پى داشته است.
برخى مشكلات كه گروه تدوين فرهنگ فقه با آن روبرو بوده است، از اين قرار است:
يك ـ مهمترين مشكل تدوين فرهنگ فقه، كمبود متخصصان فرهنگ نويس در حوزه فقه است هرچند در حوزههاى علميه به ويژه حوزه پر بركت قم، عالمان و فرهيختگانى كه فقه را به خوبى مىدانند و عمرى را در پژوهشهاى فقهى سپرى كردهاند، بسيارند، امّا آنان كه با شيوههاى فرهنگ نويسى يا دائرة المعارف نويسى آشنا باشند يا به اين كار رغبت نشان دهند، اندكند. گروه فرهنگ فقه براى تأمين نيروى مورد نياز خود، اقدام به جذب طلبههاى فاضل، مشتاق و مستعد فراگيرى فرهنگ نويسى كرد. اين كار هرچند در ابتدا پيشرفت كار را با كندى روبرو ساخت، امّا به مرور زمان و با ورزيدگى و تلاش محققان، بر سرعت و كيفيّت كار افزوده شد.
دو ـ نگاشتن فرهنگ فقه به زبان فارسى در حالى كه تقريباً تمامى متون و منابع فقه به زبان عربى است و معادل يابى فارسى براى اصطلاحات و عناوين فقهى، از مشكلات تدوين فرهنگ فقه بوده است. تلاش شده با جستجوى فراوان در واژه نامههاى متعدّد عربى به