«ادرؤواالحدودَ بالشبهات و أقيلوا الكرام عثراتهم إلاّ في حدٍّ من حدوداللّه. رواه ابن عدي في الكامل وروى صدره غيره عن ابن مسعود؛ حدود را به شبهات دفع كنيد و از لغزش اشخاص شريف درگذريد مگر در حدود الهى. اين روايت را ابن عدى در الكامل نقل نموده است و قسمت اوّل حديث را ديگران نيز از ابن مسعود روايت كرده‌اند». (١٥)

در كتاب تاريخ بغداد نقل شده است كه: اشعارى از صالح بن عبدالقدوس به مهدى عباسى عرضه شد كه در آن به پيامبر (ص) توهين شده بود.

مهدى عباسى او را حاضر كرد و به او گفت: اين اشعار را تو سروده‌اى؟ گفت: نه، سپس صالح بن عبدالقدوس به مهدى عباسى مى‌گويد: خون مرا به شبهه مريز چرا كه پيامبر (ص) فرمود: «ادروؤا الحدود بالشبهات». (١٦)

در نيل الاوطار شوكانى در بابى تحت عنوان «حد با تهمت و اجب نمى‌شود و به شبهه دفع مى‌شود» آمده است:

عن عائشة، قالت: قال رسول الله (ص): «ادْرؤواالحدودَ عن المسلمين ما استطعتم فإنْ كان له مخرج فخلّوا سبيله فإنّ الامام إنْ يخطيء فى العفو خيرٌ من أنْ يخطى‌ء فى العقوبة». رواه الترمذى؛

(١٤) همان.
(١٥) الجامع الصغير، باب الألف.
(١٦) تاريخ بغداد، ج٩،ص ٣٠٣.