نهايت آرزو و مطلوب ماست در عبارت «و قتلاً في سبيلك فوفّق لنا» آيا مكرر نمىگفتيد ميان مردم «ليتنا كنا مع الشهداء فى كربلاء»؟ پس راضى مشويد به كذب گفتار خود و مخالفت گفتار با كردار خود؛ بدانيد كه مقتول ثغور آذربايجان در دفاع اهل كفر و طغيان براى حفظ بيضه اسلام و مسلمين و حراست ناموس مؤمنات و مؤمنين مانند شهداى كربلا است در طلب رضاى خداوند ارض و سماء.
و به ياد آوريد آرزوى خود را در قول: «ليتنا كنّا حاضرين يوم الطفوف ونفدي نفوسنا للحسين و نجعلها وقاية دون طعن الرماح و ضرب السيوف»؛ پس اگر در قول صادقايد و به حق ناطق، پيش بگيريد پيشه شهداء را در اِمتثال امر بضعه بتول، زهرا، چه به خدا در اين مقام حاضر است امام حسين(ع) و گويا در اين كارزار شما را به يارى مىخواند و همچنين خاتم انبيا و سيد اوصيا و ساير ائمه، سيّما صاحب اين عصر وامام اين عهد مىفرمايند: «اى پيروان پاك اعتقاد، به درستى كه سياست جهاد و دفع اهل كفر و عناد و جمع لشكر و سپاه مخصوص است به بزرگان بندگان و پيامبران و ائمه اُمنا و كسى كه قايم مقام ايشان است از علما و پس در حصول موانع ظهور و عدم امكان قيام ما و قيام علما اين امور اذن داديم به ياد شاه اين زمان و يگانه دوران كه معترف است به اطاعت و سالك است در دفع دشمنان به طريق شريعت ما فتحعلى شاه (حفظه الله مما يخافه و يخشاه) و كسى را كه ولى عهد و قايم مقام خود داشته و ملك آذربايجان را به او واگذاشته است، شاهزاده عباس ميرزا (ادخله الله فى شفاعتنا و جعله في الدنيا و الآخرة تحت ظلّنا و في حمايتنا) در جمع سپاه براى كسر شوكت كفار و اخذ اموال و اسر عيال و اطفال آنها. هر كه در سپاه ايشان قتيل شود مثل آن است كه در
دعاى افتتاح اقبال الاعمال،ج ١،ص ١٤٣.
|
