فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ١٨٥ - نسخه خطى رساله جهاديه ميرزا ابوالقاسم قائم مقام فراهانى
است آيه {إِذا لَقِيتُمُ الَّذِينَ كَفَرُوا زَحْفاً فَلا تُوَلُّوهُمُ الْأَدْبارَ} (٨٠) و آيه {إِذا لَقِيتُمْ فِئَةً فَاثْبُتُوا} (٨١) و يا اين كه شايد مسلمين در قتل مشركين غالب آيند و خلاف ظن ايشان ظاهر شود، چه خداوند عالميان فرمودهاند: {إِنْ يَكُنْ مِنْكُمْ عِشْرُونَ صابِرُونَ يَغْلِبُوا مِائَتَيْنِ} (٨٢) .
و ضعيف است قول كسانى كه عدم ظن هلاكت را در وجوب ثبات شرط دانستهاند و متمسك شدهاند به آيه {لاتُلْقُوا بِأَيْدِيكُمْ إلَى التَّهْلُكَة} (٨٣) به اين كه حفظ نفس هميشه واجب و جهاد با سلامت نفس، وقت ديگر ممكن است، چه القاى نفس به اين تهلكه كه عدم حفظ نفس را موجب است، منافى جهاد نيست بلكه آن مقصود شارع است در جهاد.
«
(٨٠) انفال، آيه ١٥.
(٨١) همان، آيه ٤٥.
(٨٢) همان، آيه ٦٥.
(٨٣) بقره آيه ١٩٦.
(٨٤) تفسير ابن كثير، ج ١، ص ٢٣٥.
(٨٥) آل عمران، آيه ١٥٧ و ١٥٨.
(٨٦) توبه، آيه ٨٨.
(٨٧) همان، آيه ٨٩.