فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٤٩ - قلمرو قاعده درءُ رضا استادى

بالشبهات». بهتر است در اين مورد به اصل مصونيت خون مگر در جايى كه يقين به عدم مصونيت آن باشد، تمسك كنيم و به مقتضاى نص متواتر دفع حد به شبهه عمل كرده باشيم. (١٠)

آيت الله خويى در جايى ديگر از اين كتاب مى‌فرمايد:

«إذا ادعت المرأةُ الإكراه على الزنا قبلت و ذلك لا لأجل أنّ الحدود تدرأ بالشبهات لما تقدم من عدم ثبوتها...؛ هرگاه زن ادعاى اكراه به زنا كند، از او پذيرفته مى‌شود، ولى نه به اين جهت كه حدود به شبهه دفع مى‌شود، چرا كه پيش از اين ثابت نبودن اين قاعده گذشت». (١١)

از اين دو عبارت معلوم مى‌شود كه ايشان وثوق به صدور مرسله صدوق ندارد، چه رسد به اين كه آن را مشهور يا متواتر و مجمعٌ عليه بداند.

مستند قاعده درء در منابع اهل سنت:

دركتاب حدود از سنن ابن ماجه آمده است:

عن أبي هريرة، قال: قال رسول اللّه (ص): «إدفعوا الحدود ما وجدتم له مدفعاً؛ ابو هريره مى‌گويد: پيامبر خدا (ص) فرمود: «حدود را تا جايى كه محلى براى دفع آن مى‌يابيد دفع كنيد». (١٢)

در سنن ترمذى از پيامبر اكرم (ص) نقل مى‌كند: «ادرؤواالحدود عن المسلمين ما استطعتم؛ تا مى‌توانيد حدود را از مسلمانان دفع كنيد». (١٣)