فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٢٥٥
از فوق و تحت ميان ابهام و مسبّحه گذاشته، به تمامى از بيخ تا طرف دو بار يا سه بار به اعتمادِ تمام بكشد. (٩١) و سيّد مرتضى ـ رضوان اللّه تعالى عليه ـ اكتفاء به آن كرده است كه تمام قضيب را از اصل تا طرف سه بار به قوّت بيفشاند و بيفشرد. (٩٢)
و منطوق حديث مولانا الباقر(ع) به طريق تهذيب و استبصار آن كه از اصل قضيب تا طرف حشفه سه بار بيفشرد و طرف را گرفته سه بار بيفشاند. (٩٣) و صدوق ـ رضوان اللّه تعالى عليه ـ در فقيه كشيدن از مقعده تا انثيين به انگشت سه بار به قوّت افشاندن تمام ذكر سه بار لازم و كافى مىداند. (٩٤)
و در استبراء سه بار تنحنح مستحبّ است، و ظاهر كلام مراسم (٩٥) لزوم تنحنح است....
و شارح نفليه و لمعه در اين مقام خبط نموده وتوهّم كرده كه محلّ اين دعا و تحميد بعد از استعاذه و تسميه نزد دخول است. (٩٦)
(٩١) المقنعه، ص٤٠.
(٩٢) در معتبر، ج١، ص١٢٤، از او نقل كرده است.
(٩٣) تهذيب الاحكام، ج١، ص٣٥٦، ح١٠٦٣؛ استبصار، ج١، ص٤٩، ح١٣٧.
(٩٤) من لايحضره الفقيه، ج١، ص٢١، ذيل حديث ٥٩.
(٩٥) المراسم، ص٣٢.
(٩٦) در اين مورد دركتابهاى شهيد ثانى چيزى يافت نشد.