احكام خمسه است.
دويم: دلك و مسح مخرج بول دراستنجاء و ازاله عين خبث به جسمى طاهر. و مستحبّ است بعد از استبرا و قبل از شستن و آب ريختن.
و استحباب آن در بيان شهيد ـ قدس اللّه نفسه ـ مذكور است.
سيم: آب ريختن برمخرج بول، زايد بر قدر واجب كه عبارت است از دو مثل ما على الحشفه، سنّت است....
ششم: تنحنح سه بار در استبرا سنّت است مطلقاً ، مرد را و زن را ، و فيما سبق ذكر كرديم كه سلاربن عبدالعزيز بر مردان واجب مىداند، و ابن الجنيد بر زنان.
هفتم: به حسب اعتبار خصوصيّت استنجاء مستحبّ است كه آب و آلات استنجاء مباح بوده باشد و اگر مغصوب باشد استنجا به آن اعتبار كه استنجاست به آن آلات مكروه خواهد بود، اگر چه از جهت اعتبار تصرّف در مغصوب حرام است، مثل وضو از اناء مغصوب يا طلا يا نقره.
هشتم: سنّت است كه متخلّى خود بنفسه مباشر استنجاء باشد، واگر ديگرى را متولّى سازد، مثل كنيزى كه ملك او يا مزوّجه يا محلّله او باشد جايز است و حرام نيست.
نهم: مستحبّ است كه آلات استنجاء مقصور باشد بر زمين، مثل سنگ يا كلوخى كه مستحكِم شده باشد ـ بكسر كاف، برصيغه اسم فاعل ـ يا نبات زمين ، مثل چوبى كه صلابت و استحكام داشته باشد و پوست يا خرقه يا آجر و امثال آنها نبوده باشد.
دهم: سنّت است اكمال نصاب ثلاثه احجار درصورتى كه زوال عين نجاست به كمتر از آن شده باشد، به جهت رعايت احتياط و خروج از عهده خلاف....
نوزدهم: سنّت است كه در استعمال سنگ اوّل ابتدا از مقدّم صفحه يمنى كرده تا مؤخّر صفحه بكشد. پس در صفحه يسرى به حركت دورى گردانيده از مؤخّر صفحه تا مقدّم مسح كند. و در سنگ ثانى برعكس اوّل، ابتدا از صفحه يسرى كرده از مقدّم تا
البيان، ص٤٢.
المراسم، ص٣٢؛قول ابن جنيد يافت نشد.