٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص

فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٢٣٤

دست قدرت ديگرى است غير من، آيا نمى‌دانيد كه قضاء حوايج او در دست قدرت من است نه ديگرى؟

ثانى عشر: به طريق رئيس المحدثين، ابو جعفر كلينى ـ رضوان اللّه‌ تعالى عليه ـ در جامع كافى و شيخ الطايفه ابو جعفر طوسى ـ رحمه اللّه‌ تعالى ـ دركتاب تهذيب، في الصحيح:

عن صفوان بن يحيى عن عيص بن القاسم، قال: قال أبو عبداللّه‌(ع): إنّه ليأتي على الرجل خمسون سنة و ما قبل اللّه‌ تعالى منه صلاة واحدة، فأيّ شيء أشدّ من هذا؟ و اللّه‌ إنّكم لتعرفون من جيرانكم و أصحابكم من لو كان يصلّي لبعضكم ما قِبلَها لاستخفافه بها، إنّ اللّه‌ عزّوجلّ لايقبل إلا الحسن، فكيف يقبل ما يُستَخفّ به؟ (٢٥) .

به سند صحيح، از عيص بن القاسم، گفت:

مولاى ما ابو عبداللّه‌ الصادق(ع) فرمود : به تحقيق كه هر آينه برمرد پنجاه سال مى‌گذرد، و حال آن كه اللّه‌ تعالى يك نماز از او درمدّت پنجاه سال به تشرّف قبول خود لايق نداشته و قبول نكرده است، پس چه قبيحى از اين اشدّ و اقبح خواهد بود؟ و قسم به ذات پاك اللّه‌ تعالى كه به تحقيق كه شما از همسايه‌ها و اصحاب خود مى‌شناسيد كسى را كه اگر [از] براى بعضى از شما نمازى چنين كند، از او قبول نمايد از جهت استخاف او به اين نماز، به تحقيق كه اللّه‌ تعالى قبول نمى‌كند اِلا حسن تامّ كامل را ، پس چون قبول نمايد نماز ناقص منقوص مستخفّ منجوس را؟

...و در اصول معتبره كتب حديث ثابت است كه سيّد الصادقين، مولانا أبو عبداللّه‌ جعفر بن محمّد(ع) فرموده است كه:

بئس السارق من يسرق من صلاته؛ (٢٦)


(٢٥) الكافى، ج٣، ص٢٦٩، باب من حافظ على صلاته، ح٩؛ تهذيب الاحكام، ج٢، ص٢٤٠، ح١٨.
(٢٦) اين روايت بدين مضمون دركتاب‌هاى روايى شيعى يافت نشد، امّا به مضمون آن روايتى است در بحار الانوار، ج٨٤، ص٢٦٧، ح٦٨، به نقل از «أصل من أصول أصحابنا».