فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٢٣٥

دُزدترين دزدان دزدى است كه از نماز خود چيزى مى‌دزدد و زينت و زيور نماز خود را به دزدى غارت مى‌كند.

حكايت مى‌كنند كه يكى از عارفين بعد از آن كه براين حديث شريف مطّلع شد، مى‌گفت:

رُبّما أُصلّي للّه‌ ركعتين، فأنصرف عنها بمنزلة من ينصرف عن السرقة من الحياء؛

يعنى بسيار است كه دو ركعت نماز مى‌گزارم از براى اللّه‌ تعالى ، پس، از آن نماز منصرف مى‌شوم از خجالت و شرمندگى، به منزله دزدى كه از دزدى منصرف شود.

كتاب الطهاره

باب بداءة القول في الطهاره

اساس: «طهارت» درلغت به معنى نزاهت ونظافت است ، و در اصطلاح شرع اسم وضو و غسل و تيمّم است، بر وجهى كه صلوح تأثير دراباحت عبادت داشته باشد.

وهيچ يك از مجتهدين ازمنه سابقه را تعريف جامع و مانع، كه در طرد و عكس از فساد سالم بوده باشد، ميسّر نشده است. و من در بعضى از مصنّفات گفته ام:

الطهارة من البشرة و مافي حكمها (٢٧) ، بأحد الطهورين أو ما في حكمه (٢٨) ، بحسب حكم الشرع، مشروطاً بالنيّة بالذات استقلالا؛ طهارت ممسوس ساختن بشره است و آنچه درحكم بشره باشد به يكى از دو طهور، كه آب و خاك است، يا آنچه قائم مقام آن بوده باشد به حسب حكم شرع، مشروط به نيّت است بالذات برسبيل استقلال.

اين تعريف تامّيّت و جامعيّت و مانعيّت را درعكس و طرد مستجمع، و جميع وجوه