فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٢٦٤
و حسين بن ابو العلا از امام صادق(ع) پرسيد، كه: چيست ثواب آن كه اخذ شارب و قلم اظفار كند درهر جمعه؟ قال(ع): «
و ازطريق فقيه مرسلا: «
«لم تسعف» به اهمال عين مفتوحه ميان سين و فا از «سعف» به تحريك، به معنى يبس و شقاق جلد، يا «لم تشعث»، به اعجام شين و ثاء مثلّثه از طرفين و اهمال عين مفتوحه در وسط، از «شعث» ـ به تحريك ـ به معنى انتشار و تفرّق و تغيّر جلدِ انامل حول اظافير.
و اصل استعمال آن به حسب لغت درتغيّر و انتشار شعر است كه از عدم مراعات و تعاهيد عارض مىشود، و درصورت اوّلى كه سين مهمله و فاء باشد وفتحِ تاء مضارعه و ضمّ آن، بر صيغه معلوم و مجهول محتمل است، در صورت ثانيه كه شين معجمه و ثاء مثلّثه باشد و همين فتحِ حرف مضارعه بر صيغه معلوم متعيّن است.
مسأله: ريش تراشيدن جايز نيست و حرام است و زىّ مجوس بوده است، كه كسى كه ريش مىتراشد از جمله «والمغيّرين خلق اللّه» است، چنان كه مفسّرين گفته اند.
از مراسيل صدوق است ـ رضوان اللّه تعالى عليه ـ در فقيه: قال رسول اللّه(ص) :«
(١٢١) همان، ح٣٠٧.
(١٢٢) همان، ح٣٠٨.
(١٢٣) همان، ح٣٠٩.
(١٢٤) من لايحضره الفقيه، ج١، ص٧٦، ح٣٣٤.