بيست و ششم: ستر تمام بدن از انظار ناظرين سنّت است به دخول خانه يا خيمه يا اِبعاد در صحرا ـ به كسر همزه ـ يعنى دور رفتن از نظر خلق پنهان شدن يا دروهده يا عقب درختى پا پشته نشستن، چنانچه سيّد المرسلين(ص) مى‌كرده است، و امر به آن فرموده است (٨٦) . و نيز سنّت است تأخير كشف عورتين كردن تا وقت جلوس و نزديك شدن به زمين. در ذكرى (٨٧) مذكور است كه دليل استحباب فعل نبى(ص) است كه به اين سنّت عمل مى‌كرده است.

بيست و هفتم: ابتدا كردن در دخول به پاى چپ و در خروج به پاى راست مستحبّ است، بر عكس در مساجد و مشاهد و اماكن شريفه.

و اگر در صحرا باشد آخرْ قدم را تا موضع جلوس پاى چپ كند، و در انصراف، اوّل قدم را پاى راست.

بيست و هشتم: درنشستن اعتماد به پاى چپ كردن و گشاده داشتن و دور ساختن پاى راست سنّت است؛ به دليل حديث شريف نبوى (٨٨) ....

و طريق استبراء على الاشهر آن است كه انگشت وسطى را از دست چپ برمقعد گذاشته تا اصل قضيب و تحت خصيتين به قوّت تمام بكشد، تا سه بار، پس انگشت مسبّحه را در زير قضيب و انگشت ابهام را بر بالا گذاشته تاكنار حشفه، سه بار ديگر بكشد، پس حشفه را بيفشرد و ذَكَر را بيفشاند سه بار، كه مجموع نه بار شود، چنانچه مختار مبسوط (٨٩) و اختيار معتبر (٩٠) است، و در استظهار و استبراء اتمّ و ابلغ است.

و شيخ مفيد ـ رحمه اللّه‌ تعالى ـ در مقنعه مى‌گويد: ما تحت انثيين تا اصل قضيب را

(٨٥) همان، ح٨٦.
(٨٦) همان.
(٨٧) الذكرى، ج١، ص١٦٢.
(٨٨) السنن الكبرى، ج١، ص٩٦؛ الذكرى، ج١، ص١٦٧.
(٨٩) المبسوط، ج١، ص١٧.
(٩٠) المعتبر، ج١، ص١٢٤.