پنجم: بول و غايط در آب راكد و در آب جارى مكروه است و در آب راكد كراهيّت شديد و غليظ است. و در جارى نهى از امير المؤمنين عليّ ـ صلوات اللّه‌ عليه ـ مروىّ، و وقت ضرورت مستثنى شده است، و فرموده است: «إنّ للماء أهلا كما أنّ للارض أهلا». (٧٣) و من درحواشى استبصار شرح آن كرده ام.

و در راكد، نصّ از صادق(ع) وارد است (٧٤) ، و در حديث ديگر از صادق(ع) مروى است كه در مطلق آب بول كردن محل خوف است از شيطان. (٧٥)

و بعضى گفته اند: آب در شب مخصوص جنّ است....

شانزدهم: مكروه است استصحاب مُصحف با خود در وقت تخلّى و ادخال آن در بيت الخلا يا آنچه اسم مختصّ به جناب مقدّس اللّه‌ تعالى، چه آن مكتوب يا منقوش باشد، مثل انگشترى يا لوحى از الواح.

و ثابت است كه رسول(ص) قبل از تخلّى خاتم را نزع فرموده، از خود دور مى‌كرد، و همچنين امير المؤمنين على(ع) بازو بند و تعويذ و دعا را از خود جدا مى‌نمود. (٧٦)

و در الفاظ و اسماى مشتركه ميان قرآن و اسماء اللّه‌ و غير آن معتبر قصد كاتب است.

و الحاق اسم نبى واسامى ائمّه ـ صلوات اللّه‌ و سلامه عليهم ـ به آن دركراهت محلّ نظر است، و اَولى الحاق است، از باب تعظيم و احترام.

و شيخ شهيد در ذكرى مى‌گويد: اسماى انبياء با خود داشتن مكروه نيست.

هفدهم: استصحاب دراهم بيض ـ بكسر باء موحّده، جميع «ابيض» ـ يعنى ادخال زر سفيد خالص با خود در بيت الخلا مكروه است، مگر آن كه مصرور، يعنى در هميان

(٧٣) تهذيب الاحكام، ج١، ص٣٤، ح٩٠.
(٧٤) علل الشرائع، ص٢٨٣، ح١.
(٧٥) تهذيب الاحكام، ج١، ص٣٥٢، ح١٠٤٤.
(٧٦) در مجاميع روايى اماميّه يافت نشد.