امام(ع) كه خلاف روش مسلمانان درهر سال بوده است، زبانزد مى‌شد. جمله «إنّ مكة كلّها منحر» در برابر پنداركسانى است كه قربانگاه مكه را گرداگرد كعبه يا ميان صفا و مروه مى‌دانستند؛ به اعتبار آن كه ذبح در اين مكان‌ها، متعارف و شايد مستحب بوده است. و شاهد آن صحيحه معاوية بن عمار از امام صادق(ع) است:

من ساق هدياً وهو معتمرء ، نحر هديه في المنحر و هو بين الصفا و المروة و هي بالحزورة؛

كسى كه درعمره قربانى با خود برده است، آن را در قربانگاه ميان صفا و مروه در حزوره قربانى نمايد. (٢٢)

امام صادق(ع) براى عمره منقطعه اى، داخل مكه شده بود و قربانى همراه داشت، دستور داد درمنزل خويش درمكه آن راقربانى كردند . عباد بصرى به امام(ع) عرض كرد: در منزل خود قربانى مى‌كنى و قربانى در اطراف كعبه را ترك مى‌كنى. درحالى كه مردم احكام را از شما مى‌گيرند.امام(ع) فرمود:

ألم تعلم أنّ رسول اللّه‌(ص) نحر هديه بمنى في المنحر و أمر الناس فنحروا في منازلهم و كان ذلك موسعاً عليهم فكذلك هو موسّع على من ينحر الهدي بمكّة في منزله إذا كان معتمراً؛

آيا نمى‌دانى كه رسول خدا(ص) قربانى خود را در منى در قربانگاه نحر فرمود و به مردم دستور داد در منازل خود قربانى كنند و مردم براى اين عمل در وسعت بودند، چنان كه درعمره نيز مى‌توانند در منزل خود در مكه قربانى كنند؟ (٢٣)

چكيده جواب امام(ع) براى آگاهى عبّاد بصرى كه از اهل سنت بود اين است كه اگر چه درمنى قربانگاه(اطراف مسجد خيف) براى ذبح قربانى حج وجود دارد و رسول خدا،

(٢٢) وسائل،ج١٤،ص٨٨،باب٤ از ابواب ذبح، ح٤ حزوره مكانى بين صفا و مروه بوده كه بازار مكه در آنجا قرار داشته است.
(٢٣) وسائل،ج١٣،ص٥٢،باب ٥٢ از ابواب كفارات صيد،ح١.