آغاز سخن‌ [١]- همّت‌ [٢] امرا و ملوك‌ [٣] آنست كه شغلهائى خواهند [٤] كه شهر گشادن بدان‌ [٥] بود و ولايت گرفتن و خزاين و اموال‌ [٦] جمع‌ [٧] كردن و هرچ‌ [٨] نفيس‌تر و شريف‌تر [٩] از آن مالها چون جواهر [١٠] و ظرايف خويشتن را ذخيره‌ [١١] كنند تا بدان استمتاع‌ [١٢] اين جهانى گيرند [١٣] و اين چنين حال هر چند نيكوست آخر گذرنده است و سريع زوال‌ [١٤] حال هر چند نيكوست آخر گذرنده است و سريع زوال است‌ [١٥] و [١٦] امير رئيس اجل‌ [١٧] با اين‌ [١٨] همّت همّتى ازين بزرگتر [١٩] ضم كرده است‌

[١] - ت اين دو كلمه را ندارد.

[٢] - اين كلمه از نسخه س ساقط شده است.

[٣] - س: و سلاطين و وزرا و خواقين.

[٤] - م: شغلهاء كى خواهند. ت: شغلهائى گيرند. س: شغلهاى خواهند.

[٥] - اين كلمه از نسخه ت و س ساقط شده است.

[٦] - س: و اموال و دفاين.

[٧] - ت: گرد.

[٨] - در جميع موارد در نسخه ت و س هر چه بجاى هرچ و آنچه بجاى آنچ آمده است.

[٩] - ت: نفيس‌تر و گزيده‌تر. س: شريفتر و نفيس‌تر است.

[١٠] - س: جواهر زواهر از بهر نفس خويش ذخيره. درباره كلمه ظرايف رجوع شود بلغت نامه دهخدا در ذيل همين لفظ.

[١١] - س: جواهر زواهر از بهر نفس خويش ذخيره. درباره كلمه ظرايف رجوع شود بلغت نامه دهخدا در ذيل همين لفظ.

[١٢] - س: استماع و انتفاع اين جهان بردارند.

[١٣] - س: استماع و انتفاع اين جهان بردارند.

[١٤] - ت و س: سريع الزوال.

[١٥] - چنين است در نسخه س. اين كلمه از نسخه م و ت ساقط شده است.

[١٦] - س: اما (بجاى واو).

[١٧] - ت: جليل. س: كبيرانيس (؟).

[١٨] - م: آن، الخ. س: باين همتى عالى و قيمتى عالى ازين والاتر.

[١٩] - م: آن، الخ. س: باين همتى عالى و قيمتى عالى ازين والاتر.