قراضه طبيعيات - ابن سينا - الصفحة ٤٤ - باب ششم

آنك سرخى‌ [١] ببياض‌ [٢] نزديك‌تر همى‌شود [٣] بآميزش آن را عرضست‌ [٤] و اقسام آن بسيارست و سرخى گل موجّه‌ [٥] چون سرخى گل‌ [٦] مورّدست اما گل موجّه‌ [٧] را آستر زردست تا [٨] سرخى او بدان گون‌ [٩] همى‌نمايد [١٠] و من خواستم كه آن را بيازمايم معصفر را كه رنگ او چون رنگ‌ [١١] گل مورّدست بياوردم و بر حرير زرد براندم‌ [١٢] بلون‌ [١٣] گل موجّه آمد [١٤] پس درست شد كه ميان هر دو لون فرق نيست مگر آنك يكى را [١٥] بطانه زردست تا سرخى او بگونه ديگر همى‌نمايد [١٦].

باب ششم‌

[١٧]- چراست كه بزرها [١٨] اندر ميان پوست‌ [١٩] بدو نيمه آيد [٢٠]

[١] - س: بحسب سرخى.

[٢] - م: بياض.

[٣] - م اين كلمه را ندارد.

[٤] - ت: عوض است. س: عرضيت.

[٥] - س: مورچه.

[٧] - س: مورچه.

[٦] - س اين كلمه را ندارد.

[٨] - ت: با.

[٩] - چنين است در نسخه س. م و ت، لون.

[١٠] - س: مى‌نمايد.

[١١] - م اين كلمه را ندارد.

[١٢] - س: براندام.

[١٣] - ت: برنگ.

[١٤] - موجه اما. س: مورچه آمد.

[١٥] - س: از (بجاى را).

[١٦] - اين كلمه را ندارد.

[١٧] - چنين است در نسخه س. م و ت: و.

[١٨] - م: بذرها. س: تخمها.

[١٩] - س: پوست همه دو نيمه‌اند.

[٢٠] - س: پوست همه دو نيمه‌اند.