قراضه طبيعيات - ابن سينا - الصفحة ٦٣ - باب پنجم

آن را كه‌ [١] بوته حايل‌ [٢] باشد ميان زر و آتش و گل بوته چنان بغايت آتش نپذيرد كه زر را جرب‌ [٣] بتواندى‌ [٤] گداخت و بوره بدان يبوست كه بر وى غالبست چه اندر و هيچ رطوبت نيست حرارت آتش چندان پذيرد كه زر را زود چرب‌ [٥] بگدازد بدان كه حرارت آتش بيشتر قبول كند از گل بوته چون صدرتى‌ [٦] ميباشد آتش را [٧] تا بزر رسد و اندر مس رطوبت بيش‌ [٨] است كه اندر [٩] آهن و دليل برين آنست كه آهن را بحيله‌ [١٠] بتوان‌ [١١] گداخت و مس بزودى نگدازد [١٢] پس بدين سبب آب‌ [١٣] اندر اوانى آهنين‌ [١٤] زودتر [١٥] گرم گردد [١٦] از آنچه در مسين. [١٧]

[١] - س: از بهر آنكه.

[٢] - ت: حامل.

[٣] - ت: جرب. س: خوب.

[٤] - س: بتواند.

[٥] - چنين است در نسخه ت. س: خوب.

[٦] - چنين است در نسخه ت. س: مند روز.

[٧] - س اين كلمه را ندارد.

[٨] - س: بيشتر.

[٩] - س: در.

[١٠] - ت: كيله.

[١١] - ت: نتوان.

[١٢] - ت: بكدازد.

[١٣] - س اين كلمه را ندارد.

[١٤] - س: آهنى آب.

[١٥] - س: زود.

[١٦] - س: شود.

[١٧] - س افزوده: من عين آنيه.