قراضه طبيعيات - ابن سينا - الصفحة ٣٠ - باب سيزدهم

يعنى آن بيناد [١] كه بدان شاد گردد [٢] و ضد آن‌ [٣] نيز گويند أسخن‌ [٤] اللّه عينه‌ [٥] يعنى غمگين باد كه آب چشم او گرم باشد. [٦]

باب سيزدهم‌

[٧]- چراست كه نكهت مردم گرم باشد و چون بدمد سرد باشد [٨].

جواب‌ [٩]- از بهر آنك‌ [١٠] نكهت دخانى‌ [١١] است و از [١٢] دل همى‌آيد [١٣] كه معدن حرارت است لابد گرم باشد و چون از دهان‌ [١٤] بيرون آيد و [١٥] دورتر برود [١٦] كه هوا يابد [١٧] سرد شود [١٨] و چون بدميدن باشد

[١] - س: بينايش.

[٢] - س: گردى ...

[٣] - ت و م: اين.

[٤] - س: سخن.

[٥] - س: عينى خصمك يعنى گرم گرداناد خداى دو چشم ترا يعنى آب چشم او گرم باد.

[٦] - س: عينى خصمك يعنى گرم گرداناد خداى دو چشم ترا يعنى آب چشم او گرم باد.

[٧] - م و ت: يج.

[٨] - ت: گردد.

[٩] - م: ج. ت اين كلمه را ندارد.

[١٠] - ت: آنكه.

[١١] - م: دمانى.

[١٢] - س: كه از.

[١٣] - س: برمى‌آيد.

[١٤] - س: دهن.

[١٥] - اين حرف از نسخه م افتاده است.

[١٦] - م: بود. س: شود.

[١٧] - س: بايد.

[١٨] - ت: گردد.