قراضه طبيعيات - ابن سينا - الصفحة ٤٢ - باب چهارم

همى‌گردد و غلبه اينها را همى‌باشد تا بدان سبب نيلوفر سرخ‌ [١] همى‌نمايد. [٢]

باب چهارم‌

[٣]- چراست كه سركه‌ [٤] بر زمين همى‌بريزى‌ [٥] [٦] بر جوشد. [٧] جواب‌ [٨]- از بهر آن را كه‌ [٩] سركه لطيفست و غوّاص چون بر زمين ريخته آيد زود غوص كند و بمنافس‌ [١٠] زمين فرو رود و اين منافس‌ [١١] زمين ممتلى است از هوا چون سر كه الحاح كند بر هوا هوا [١٢] قصد اندفاع كند تا بسوى علو برآيد [١٣] بر [١٤] سطح زمين اندر [١٥] ميان سركه و ارضيّت‌

[١] - م: صرخ.

[٢] - س افزوده است: و اين بدان ماند كه گويند فلانى نه سفيد است نه سياه يعنى هيچ يك ازين دو لون خالص نيست بلكه از هر يك شايبه در اوست و لفظ قرآن نيز مطابق لا شرقية و لا غربية اى بينهما.

[٣] - م و ت: د.

[٤] - ت: سركه كه.

[٥] - ت و س اين كلمه را ندارند.

[٦] - ت: ريزند. س: ريزى.

[٧] - س: بجوشد.

[٨] - اين كلمه در نسخه م و س نيامده است.

[٩] - س: از بهر آنكه.

[١٠] - س: بمناقد.

[١١] - س: مناقد.

[١٢] - س اين كلمه را ندارد.

[١٣] - ت: بر مى‌آيد.

[١٤] - س: و بر.

[١٥] - ت: و اندر.