قراضه طبيعيات - ابن سينا - الصفحة ١١١ - باب چهاردهم
چون فاسد گردد [١] هر جزوى كه اندروست [٢] از [٣] اسطقسات جدا گردد و بمركز خويش باز گردد پس همچنين چون [٤] تركيب سحاب را فساد و انحلال افتاد [٥] آنچ [٦] مائيت [٧] اوست اندر و قصد [٨] مركز كند [٩] و آن بارانست [١٠] و آنچ ارضيّت اوست [١١] از تخلخل [١٢] اجزا و لطافت او هوا را [١٣] زود [١٤] خرق [١٥] نتواند كرد بماند تا بتدريج منحل گردد و [١٦] آن را تا زيان جهام گويند [١٧] و آنچ ناريتست [١٨] اندرو ازو [١٩] جدا گردد و ببعضى [٢٠] از رطوبات
[١] - س: كردن.
[٢] - س: ازوست.
[٣] - م: اندر.
[٤] - س اين كلمه را ندارد.
[٥] - س: افتد.
[٦] - س: و آنچه ازو.
[٧] - س: مائيست قصد.
[٨] - س: مائيست قصد.
[٩] - س افزوده: و فرود آيد.
[١٠] - س: بحداثت (بجاى بارانست).
[١١] - س: ارضيست.
[١٢] - م: تحلل.
[١٣] - ت اين كلمه را ندارد.
[١٤] - س اين كلمه را ندارد.
[١٥] - س: حرق.
[١٦] - تصحيح قياسى. م: و آن را تازيان جهارم گويند. ت: و آن را تازيان صهارم گويند. س: و اندر ماديان چهارم خوانند. جهام كسحاب ابر بىآب يا ابر آب ريخته (منتهى الارب).
[١٧] - تصحيح قياسى. م: و آن را تازيان جهارم گويند. ت: و آن را تازيان صهارم گويند. س: و اندر ماديان چهارم خوانند. جهام كسحاب ابر بىآب يا ابر آب ريخته (منتهى الارب).
[١٨] - س: ناريست.
[١٩] - م: از. (بجاى ازو).
[٢٠] - م: و بعضى ... س: و بعضى رطوبت اندر آويزد.