قراضه طبيعيات - ابن سينا - الصفحة ١١٣ - باب چهاردهم

چيزها كه ياد كرده آمد و [١] اما ابر زمستانى كه ازو برق نجهد [٢] سبب آنست كه‌ [٣] مادّت‌ [٤] رطوبت بسيارست‌ [٥] و غالب بر [٦] حرارت و انحلال او [٧] بطى‌ءتر باشد و رطوبت او [٨] بيشتر و غليظتر بدان سبب حرارت اندك را غامر [٩] باشد تا بتدريج ازو [١٠] منتقش‌ [١١] گردد و [١٢] ازو برق‌ [١٣] نيايد [١٤] و ابر [١٥] ربيعى‌ [١٦] را مادّت‌ [١٧] رطوبت اندك‌تر و لطيف‌تر باشد [١٨] چه حرارت اندر و بيش باشد [١٩] و سبب زودى جمود او كه‌ [٢٠] برد [٢١] همى‌گردد آنست‌

[١] - م و س اين حرف را ندارند.

[٢] - ت: بجهد.

[٣] - س افزوده: درو.

[٤] - ت: ماده. س اين كلمه را ندارد.

[٥] - م: فسادست.

[٦] - م: تر.

[٧] - ت: اول.

[٨] - س: آن.

[٩] - ت: عام. س: عامر.

[١٠] - س «ازو» را ندارد.

[١١] - ت: منعس. س: مشف.

[١٢] - م و س اين حرف را ندارند.

[١٣] - م و ت: برف.

[١٤] - ت: بيايد.

[١٥] - م و ت: باران.

[١٦] - ت: ربيع.

[١٧] - ت و س: ماده. م افزوده: كه.

[١٨] - س افزوده: كه.

[١٩] - س: است-

[٢٠] - س: و (بجاى كه).

[٢١] - ت و س: برد. م: برد. برد محركة يخچه و تگرگ (منتهى الارب).