قراضه طبيعيات - ابن سينا - الصفحة ٨١ - فصل چهارم اندر مسائل نوادر

٥- چراست كه‌ [١] آن كس كه بر بالا [٢] باشد آواز آن كس كه اندر [٣] نشيب‌ [٤] باشد به شنود [٥] از آنك‌ [٦] اندر [٧] نشيب باشد آواز [٨] آن كس كه بر بالا باشد [٩].

٦- چراست كه‌ [١٠] چراغ چون‌ [١١] فرو خواهد نشست اندر آن‌ [١٢] وقت بر افروزد و روشن گردد و [١٣] باز فرو نشيند و جمره همچنين بآتش‌ [١٤] اندر آن وقت كه فروميرد بر فروزد. [١٥] ٧- چراست كه شعله آتش از دور مهتر نمايد از آن مقدار كه اندر [١٦] ذات خويش‌ [١٧] باشد و ديگر چيزها از دور كهتر [١٨] نمايد.

[١] - ت: چرا كه.

[٢] - ت: بر بالائى. س: در بالا.

[٣] - م و س: در.

[٤] - س: شيب.

[٥] - م و س: بشنود (بجاى به شنود).

[٦] - ت: از اين كه. س: و آنكه.

[٧] - س: در.

[٨] - ت اين جزء را ندارد. س: بعد از اين جزء افزوده: چنان نيك نشنود.

[٩] - ت اين جزء را ندارد. س: بعد از اين جزء افزوده: چنان نيك نشنود.

[١٠] - ت: چرا كه.

[١١] - م اين كلمه را ندارد.

[١٢] - س: اندرون.

[١٣] - م اين حرف را ندارد.

[١٤] - ت: آتش اندرو باشد كه فرو خواهد مرد. س: آتش اندو باشد كه فرو خواهد مرد.

[١٥] - ت: آتش اندرو باشد كه فرو خواهد مرد. س: آتش اندو باشد كه فرو خواهد مرد.

[١٦] - س: در.

[١٧] - م: خويشتن.

[١٨] - تصحيح قياسى. م و ت: گم. س: كمتر ..