قراضه طبيعيات - ابن سينا - الصفحة ٨٠ - فصل چهارم اندر مسائل نوادر

٢- چراست كه‌ [١] هبا [٢] اندرون خانه بينند و بيرون‌ [٣] بصحرا نه‌بينند [٤] ٣- چراست كه‌ [٥] بعضى از اوانى‌ [٦] روئين‌ [٧] را [٨] بزنى‌ [٩] طنين او [١٠] آواز آيد چون‌ [١١] دست بر طرف او گيرى‌ [١٢] طنين‌ [١٣] منقطع شود و ارزيز [١٤] و سرب بخلاف‌ [١٥] اينست‌ [١٦].

٤- چراست كه‌ [١٧] آب اندر كوزه بزمستان‌ [١٨] يخ بندد كوزه‌ [١٩] بشكافد.

[١] - ت: چرا كه.

[٢] - س افزوده: كه ذره است در ميان شعاع آفتاب.

[٣] - ت: در بيرون نبينند بصحرا. س: بيرون نتوان ديدن.

[٤] - ت: در بيرون نبينند بصحرا. س: بيرون نتوان ديدن.

[٥] - ت: چرا كه. س افزوده: چون دست بر.

[٦] - س: اوان.

[٧] - م اين كلمه را ندارد.

[٨] - م و س اين كلمه را ندارند.

[٩] - م: بوى.

[١٠] - س اين كلمه را ندارد.

[١١] - س: و چون.

[١٢] - س: نهى.

[١٣] - م و ت اين كلمه را ندارند.

[١٤] - م جزء «وارزيز» را ندارد.

[١٥] - ت: بر خلاف.

[١٦] - ت: باشد (بجاى اينست) س: اين باشد.

[١٧] - ت: چرا كه.

[١٨] - ت: چون بزمستان. س: بر زمستان.

[١٩] - م: و كوزه. س: كوزه را.