قراضه طبيعيات - ابن سينا - الصفحة ٤٨ - باب هشتم

جواب‌ [١]- درخت كافور درختى است بغايت سردى چنانك حكايت كنند كه بتابستان‌ [٢] مار بيايد [٣] و بر [٤] ساق او پيچد [٥] تا از گرما [٦] او را گزند نرسد [٧] و چون آن درخت‌ [٨] بدين غايت بود [٩] اندر [١٠] سردى لابد مسام‌ [١١] و منافس‌ [١٢] او متكاثف باشد و بسته‌ [١٣] چون حرارت‌ [١٤] و بخار كه اندرو [١٥] باشد قصد [١٦] تفشى‌ [١٧] و بيرون آمدن كند نتواند كه‌ [١٨] باز گردد و اندر و كار كند [١٩] تا ازو تلخى اكتساب كند [٢٠]

[١] - چنين است در نسخه س. م: ج. ت اين كلمه را ندارد.

[٢] - م: تابستان.

[٣] - س: ماران بيايند.

[٤] - س اين كلمه را ندارد.

[٥] - س: پيچيدند.

[٦] - چنين است در نسخه ت و س. م: پيچد از گرما تا.

[٧] - ت: او را گزند نباشد. س: نجات يابند.

[٨] - ت و س اين دو كلمه را ندارد.

[٩] - ت و س: باشد.

[١٠] - م: از.

[١١] - در نسخه م از اين كلمه تا «فعل آتش آنست كه ...» از باب اول فصل سوم (ص ٥٣) اصلا افتاده است.

[١٢] - س: منافذ.

[١٣] - س: باو پسته.

[١٤] - س: بحرارت.

[١٥] - س: اندو.

[١٦] - س اين كلمه را ندارد.

[١٧] - س: نفشى.

[١٨] - س اين كلمه را ندارد.

[١٩] - س: كند او را تلخ گرداند و.

[٢٠] - س: كند او را تلخ گرداند و.