قراضه طبيعيات - ابن سينا - الصفحة ٥٤ - باب دوم

آهن را زرد كند و آهن جسمى سياه و كثيف است و [١] نه مشفّست چون اين آهن را [٢] بدين‌ [٣] حال‌ [٤] چنانك سياهست زرد همى‌گرداند [٥] ياقوت‌ [٦] را كه‌ [٧] مشفّست‌ [٨] لابد بدين نسبت‌ [٩] سپيد [١٠] گرداند پس يدين سبب ياقوت سرخ در آتش سپيد [١١] شود [١٢]

باب دوم‌

[١٣]- چراست كه يك جو سنگ زر اندر جامى‌ [١٤] پر [١٥] سيماب افكنى فرو رود [١٦] تا بقعر جام بايستد [١٧] و اگر صد مثقال‌ [١٨] آهن اندرو [١٩] افكنى بر سر او بايستد [٢٠].

[١] - از اين حرف تا كلمه «زرد» در سطر بعد از نسخه س افتاده است.

[٢] - م اين كلمه را ندارد.

[٣] - ت: برين.

[٤] - م: را (بجاى حال).

[٥] - س: مى.

[٦] - س: پس ياقوت.

[٧] - م: و (بجاى كه).

[٨] - س: است و لطيف.

[٩] - س: سبب.

[١٠] - س: سفيد.

[١١] - س: سفيد.

[١٢] - س: شود، و من الجبال ...

[١٣] - س: دويم. م و ت: ب.

[١٤] - م: جاى. ت: جائى.

[١٥] - ت: پر از.

[١٦] - ت اين دو كلمه را ندارد.

[١٧] - ت: نايستد. م: بيستد.

[١٨] - س: مثال.

[١٩] - م: اندر. ت: در آن.

[٢٠] - چنين است در نسخه م. ت: بر سر آن بايستد. س: بر سر سيماب باشد.