زخم دندان‌ [١] نيك نيامدى چنانك اكنون آمدى‌ [٢]. از بهر آنك چون زخم بزدى‌ [٣] گردن را انثنا و پيچيدن‌ [٤] بودى زخم سست آمدى و چون گردن نيست بهمه تن‌ [٥] طعن و زخم‌ [٦] كرده همى‌آيد [٧] و چون گردن بودى زخم بيك عضو آمدى و قوّت همه تن نى چون‌ [٨] قوت يك عضو باشد پس‌ [٩] بدين سبب پيل و خوك را [١٠] گردن نبود چه سلاحى كه بدان دشمن‌ [١١] از خويشتن‌ [١٢] باز دارد [١٣] مهم‌تر بود [١٤].

باب هفتم‌

[١٥]- چراست كه‌ [١٦] مورچه ناقص است اندر حس بصر و اندر حسّ شم بغايت افراطست.

[١] - ت: رخم دندان. م: زخم. س: فيل و خوك را زخم زدن بدان.

[٢] - ت: اكنون كه نيست.

[٣] - س: زدى. م: بودى. فعل بزدى در اين مورد بصيغه مفرد قابل ملاحظه است.

[٤] - چنين است در نسخه ت. م: گردن را اندر و پيچيدن. س: گردن اندر آن پيچيده. انثناء، دو تاء شدن (منتهى الارب).

[٥] - ت: همه تن. م: بهمه بدن.

[٦] - ت: زخم و طعن. س: زخم.

[٧] - م و س: مى.

[٨] - م: نى؟؟؟ چون. س: به از. ت: تن چون.

[٩] - چنين است در نسخه س. اين كلمه در نسخه م و ت نيامده است.

[١٠] - س: فيل را.

[١١] - ت: دشمنى.

[١٢] - س: خود.

[١٣] - چنين است در جميع نسخه‌ها يعنى فعل باز دارد بصيغه مفرد.

[١٤] - چنين است در نسخه س. اين كلمه در نسخه م و ت نيامده است.

[١٥] - چنين است در نسخه س. م و ت: ز.

[١٦] - ت: چرا كه.