قراضه طبيعيات - ابن سينا - الصفحة ٢٨ - باب دوازدهم

عنايت‌ [١] او ببقاى نوع حيوان‌ [٢] تا بدان مقاومت تواند [٣] كرد با دشمن خويش و همين معنى در پيش‌ [٤] گفته آمده است‌ [٥].

باب دوازدهم‌

[٦]- چراست كه‌ [٧] آب چشم آن كس كه از غم گريد گرم بود و آن كس كه‌ [٨] از شادى گريد سرد بود.

جواب‌ [٩]- از بهر آنك‌ [١٠] غم تن مردم را گرم كند و چون غم‌ [١١] نه بيك دفعت باشد چه او را مكث باشد بافراط [١٢] حرارت رطوبات‌ [١٣] دماغ را بگدازاند [١٤] لابد چون حرارت اندر [١٥] آن رطوبات‌ [١٦] كار كرده است‌ [١٧] آن گرم باشد و [١٨] دليل بر آنك حرارت بافراط اندر [١٩] آن رطوبات‌ [٢٠]

[١] - س: عنايت جهت دفع اذيتهاء نوع حيوانى.

[٢] - س: عنايت جهت دفع اذيتهاء نوع حيوانى.

[٣] - س: توان.

[٤] - س: معنى پيشتر.

[٥] - م: آمدست. س: شد ...

[٦] - چنين است در نسخه س. م و ت: يب.

[٧] - ت: چرا كه.

[٨] - ت: و آن كه.

[٩] - ت: از بهر آن را كه.

[١٠] - چنين است در نسخه س. م: ج. ت اين كلمه را ندارد.

[١١] - س: تخم.

[١٢] - س: مكث بافراط است.

[١٣] - ت: و رطوبت.

[١٤] - م: بگدازند.

[١٥] - س: در.

[١٦] - ت و س: رطوبت.

[١٧] - م: كرده بود.

[١٨] - م اين حرف را ندارد.

[١٩] - س: در.

[٢٠] - ت و س: رطوبت.