قراضه طبيعيات - ابن سينا - الصفحة ١٠٩ - باب سيزدهم

شود اندر جسم مشفّ تا بدان سبب روشن شود پس جسم مشفّ را حاجت‌ [١] آيد [٢] بروشنائى‌ [٣] قبول كردن از جسم نامشفّ‌ [٤] [و جسم نامشفّ‌] اندرين معنى اندر مرتبت پيش‌ [٥] است از جسم مشفّ و از پس‌ [٦] مضى‌ء صقيل‌ [٧] است چه‌ [٨] او نور را [٩] قابل‌ترست‌ [١٠] از جسم كدر و مظلم پس‌ [١١] بدين سبب قمر زير [١٢] اجرام علوى است‌ [١٣] و چون واسطه است‌ [١٤] ميان اجرام مضى‌ء و [١٥] اجسام‌ [١٦] كدر چنانك ببعضى سواد و كدورت‌ [١٧] كه اندروست‌ [١٨] مناسبست‌ [١٩]

[١] - ت و س: حاجتست.

[٢] - ت و س: اندر.

[٣] - م: بروشنائى ت و س: روشنائى.

[٤] - س: تا مشف.

[٥] - تصحيح قياسى. م ش‌ئ:. ت: بيش. س: بپش؟؟؟.

[٦] - م و ت ئس.

[٧] - س: صيقلى.

[٨] - م و ت: حه.

[٩] - س: او را نور.

[١٠] - م و ت: ئرست؟؟؟؟.

[١١] - م و ت: ئس؟؟؟؟،

[١٢] - س: زيرتر.

[١٣] - س افزوده: هُوَ الَّذِي جَعَلَ الشَّمْسَ ضِياءً وَ الْقَمَرَ نُوراً وَ قَدَّرَهُ مَنازِلَ‌ اشارتيست.

[١٤] - س اين كلمه را ندارد.

[١٥] - س افزوده: ميان.

[١٦] - س: اجرام مظلم و.

[١٧] - م: سواد كدورست. س: سواد و اكدورت.

[١٨] - م و س: دروست.

[١٩] - س: مناسب و.