قراضه طبيعيات - ابن سينا - الصفحة ٤٧ - باب هشتم

تا محترق نگردد و نيز آفتاب چون‌ [١] بميانه برگها اندر تا بدو بر ثمار [٢] افتد آن‌ [٣] آفتاب مركب باشد از آفتاب و سايه برگها [٤] پس حرارت او معتدل شود و ثمر را [٥] بتدريج نضج افتد [٦] و اگر برگ نبودى ثمار [٧] محترق گشتى از افراط حرارت خورشيد [٨] و نيز فايده برگ آنست كه ثمر اندر [٩] ابتدا كه‌ [١٠] ضعيف باشد برگ او را وقايه باشد [١١] از زخم بادها [١٢] تا او را باد نيفكند پس معلوم شد كه فايده برگ درختان چيست. [١٣]

باب هشتم‌

[١٤]- چراست كه‌ [١٥] همه چيزهاى‌ [١٦] تلخ گرم بود [١٧] و كافور تلخست و سرد [١٨].

[١] - س: نيز چون آفتاب.

[٢] - س: بار.

[٣] - س: و (بجاى آن).

[٤] - م و س: سايه (بدون برگها).

[٥] - س: ثمره را.

[٦] - س: پروراند.

[٧] - م: تمامى. س: بار.

[٨] - م: خرشيد.

[٩] - ت: در.

[١٠] - س اين كلمه را ندارد.

[١١] - م: باشد ه.

[١٢] - ت: باد.

[١٣] - ت: برگ چيست. س: چيست در بودن آن و افتادن آن‌ وَ ما تَسْقُطُ مِنْ وَرَقَةٍ إِلَّا يَعْلَمُها.

[١٤] - چنين است در نسخه س. م و ت: ح.

[١٥] - ت: چرا كه.

[١٦] - ت: چيزها.

[١٧] - س: است.

[١٨] - ت: تلخ بود و سرد است. س: تلخ است و سرد است.